¨Γεμάτες» Αναμνήσεις…..


…Αυτές οι μέρες μπορώ να πώ ότι ήταν οι πιο δύσκολες του χρόνου….Έχουμε περάσει πολλές τέτοιες μέρες αυτόν τον χρόνο.Άγχος πολύ έντονο,αβεβαιότητα για το μέλλον , φόβος και συνέπεια όλων αυτών πολλή ένταση μεταξυ μας , στα παιδιά και φυσικό επακόλουθο…..Τύψεις!!!!Γιατί κυρίως το επιτρέπω αυτό στον εαυτό μου ,  την στιγμή που έχω παιδιά και θα έπρεπε να έχω άλλη όπτική πλευρά προς τα πράγματα…Αυτό είναι κάτι που συμβουλεύω τους γονείς αλλά πόσο δύσκολο είναι όταν εσύ αντιμετωπίζεις παρόμοιες , δύσκολες καταστάσεις…Για να το δείς αλλίως πρέπει να έχεις κάπου εκεί κάποιον  , ως τρίτο μάτι , που θα δει πιο καθαρά απο εσένα.και θα σε ξυπνήσει προτού γίνει ο λάθος χειρισμός.

Αυτή η βδομάδα ήταν μια άσχημη βδομάδα…Όλα τα συναισθημάτα στον υπερτατό τους βαθμό…τι κρίμα που δεν ήταν θετικά συναισθήματα!!!!!.Και εκεί δεν είχα αυτό το τρίτο μάτι που θα με ξυπνούσε απο όλο αυτό και έτσι το Σαββατοκύριακο μας πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ήταν καθόλου απο αυτά που θες να θυμάσαι….Ακόμα και όταν αυτα τα άσχημα συναισθήματα δεν αφορουν εσένα αλλά δικούς σου ανθρώπους , ανθρώπους που έχεις μοιραστεί πολλά , τότε αγωνιάς μαζί τους αλλά και τα δικά τους συναισθήματα τα νιώθεις….κάτι πόυ δεν μπορείς να αποφύγεις….

Κάπως έτσι ήμουν και εγώ αυτές τις μέρες και δυστυχώς ο εκνευρισμός και η ένταση βγήκε και στα παιδιά….Αναπόφευκτο!!! Και πόσο άδικο για εκείνα γιατί δεν τα «προστάτευσα» απο αυτό….Χθές όμως , η μέρα ήταν η πιο άσχημη γιατί λόγω του ότι  εγώ ήμουν έτσι , και τα παιδία «μιμίθικαν » αυτά που αισθανόμουν και εγώ…Το αποτέλεσμα ήταν εκνευρισμός τόσο που δεν  «έπαιρνε» άλλο….Το μεγάλο αποκορύφωμα!!!.Ευτυχώς όμως κάπου εκεί υπάρει και η λογική και εμφανίζεται…έστω και αν είναι αργά…το θέμα για εμένα είναι να εμφανιστεί…και τότε όλα αλλάζουν….γαιτί αλλάζει και η δική μου ψυχολογία και αυτομάτως και των παιδιών….

Σήμερα είναι η αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας και εγώ απλά ήμουν τόσο σε ένταση , σε ρυθμούς γρήγορους για να ετοιμαστεί μια ολοκληρη οικογένεια για να φύγουμε στο αγαπημένο μας μέρος που έχουμε σπίτι και να περάσουμε αυτές τις «Άγιες μέρες»…που έλεγε και η γιαγια μου θυμάμαι…Και τότε ξαφνικά μου ήρθαν οι δικές μου «θύμησες» απο τα παιδικά μου χρόνια τέτοιων ημερών…Κια τα θυμήθηκα όλα καθώς γυρίζαμε απο την εκκλησία απόψε μαζί με τα πιαδιά.Αυτο που με ταρακούνησε όμως ήταν το πόσο ευχάριστα τα θυμάμαι όλα….Τις μυρωδιές απο την διαδρομή φτάνοντας στο εξοχικό της γιαγιάς και του παπού , δρόμοι να μυρίζουν έντονα πασχαλιές , λεμονοανθούς , υάκινθοι , χαμομίλι……Η μυρωδιά απο το βράδυ της Μ.Παρασκευής , απο το λιωμένο κερί που στάζει στο χέρι μέχρι και τα λουλούδια του Επιτάφιου  ,οι ψωλμωδίες που είναι απο τις πιο όμορφες .

Image

Η Ανάσταση , και το φιλί της Αγάπης , τα γέλια μετά όταν σπάγαμε τα αυγά ,το σουβλιστό αρνί . Τα πρόσωπα των δικών μου γονιών που απόψε μου ήρθαν και αυτά με «μυρωδιές»…το πόσο γελαστά ήταν , το πόσο ήρεμα , το πόσο «μαζί με εμάς» παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν και πρεπεί να πώ ότι σε σχέση με αυτά που έχω εγώ στο μυαλό μου , ήταν πταίσματα.Αλλά όμως ακόμα έχω μια πολύ γλυκιά «γέυση» , «μυρωδιά»  απο εκείνους . ΜΙα ηρεμία καθώς το κεφάλι γύριζε να κοιτάξει εμάς …Μια αγκαλιά. πάντα δική μας..»γεμάτοι» απο μαμά και μπαμπά…..Κάτι που ακολουθώ και εγώ πλέον στα δικά μου παιδιά , όχι γιατι το έχω μάθει απο εκείνους , απλά γιατι μου βγαινει αβίαστα!!.Όταν είμαστε αγκαλιά , ήμαστε μόνο εμείς!!! Ένα….

Και βέβαια συνηδητοποιώ εκείνη την ώρα τί κάνω….όλες αυτές τις μέρες , τις τόσο έντονες ,  και όλα αυτά πια με έπνιξαν….τόσο που μόνο μια αγκαλιά θα με λύτρωνε.Και το έκανα…μια για τον καθένα , και η λογική μας επισκέφτηκε επιτέλους , αυτό το τρίτο μάτι που περίμενα…ήρθε με τον πιο ωραίο τρόπο , παιδικές «θύμησες» , αφήνωντάς με όμως και με τον κόμπο στο λαιμό…δεν πειράζει όμως….Η συνηδητοποίηση δεν θα γινόταν με τόσο αλώβητο τρόπο….

Απο αύριο λοιπόν αρχίζει η προετοιμασία για τις «θύμησες» των παιδιών μου….»Μυρωδίες» και αυτήν την φορά δεν θα με πειράξει που θα είναι έντονες…..στον υπέρτατο τους βαθμό….

Καλό Πάσχα σε όλους…..Ευλογημένο…..Να το ζήσετε με έντονες και γεματές «μυρωδιές»….Εγώ ξέρω ότι θα είναι πολύ γεμάτο….»Έντονο» μέχρι εκεί που δεν παίρνει….

…..Αφροδίτη…..

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to ¨Γεμάτες» Αναμνήσεις…..

  1. Ο/Η katerina KaPa λέει:

    Αχ γλυκιά μου.Πόσο σε καταλαβαίνω! Περνάω ακριβώς τα ίδια.Πάλεψε το ,μην το αφήσεις να νικήσει.Να σε κυριεύσει…Πόσο ζόρικη μπορεί να είναι η καθημερινότητα μας…Απολαύστε την Μεγάλη Εβδομάδα….σου εύχομαι μόνο χαρά μικρή μου!

    • Ο/Η apd22 λέει:

      Κατερινακι μου…το εχουμε νιωσει ολες αυτο….ετσι δνε ειναι..και χαιρομαι που δεν ειμαι μονη σε αυτο…παιρνω δυναμη και απο αυτο…σε φιλω παντα γλυκα!!!!!

  2. Ο/Η Ιωάννα Π. λέει:

    Υπέροχο κείμενο…μου έδωσες έμπνευση να ακολουθήσω το παράδειγμά σου! Πόσο η διάθεσή μας επηρεάζει την οικογένεια…ακόμα κι αν νομίζουμε πως το κρύβουμε….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s