….Η Γιορτή της Μητέρας…the day after!!!


Σάββατο πρωί και αφού είχα τελειώσει με τις δουλειές του σπιτιού , πήρα τα παιδιά αλλα και την ανηψιά μου για βόλτα!

Η μέρα ήταν τέλεια. Ένα αεράκι ίσα-ίσα να μας δροσίζει..Αρχικά είχαμε πάει για βιβλία που ήθελα εγώ να παραγγείλω και μετά για δωράκι της δικής μου της μαμάς…Αγοράσαμε χαντρούλες και πέτρες και της φτιάξαμε ένα βραχιόλι σε τυρκουάζ χρώμα…Τα χρώματα τα διάλεξε ο Κωνσταντίνος.Ο Βαγγελίνος ήταν απασχολημένος να κοιτάζει γύρω-γύρω σε όλο το μαγαζί ενώ κάποια στιγμή τον ακούσαμε να φωνάζει…«ΜΑΜΑ…..ΚΟΙΤΑ ΜΙΑ ΧΕΡΑ!!!!!!…Τί εννοεί ο ποιητής??..

Έιχε δει ένα χέρι απο αυτα που έχουν σε καταστημάτα με κοσμήματα για δειγματολόγιο για βραχιόλια και δαχτυλίδια…και βέβαια το παιδί τρελλάθηκε στην θέα αυτού του χεριού!!!!!!Απο την άλλη το «χέρα» …και αυτό λογικό  είναι γιατι σε πολλά βάζουμε το α μπροστά…μαμα…γιαγια…χέρα…..Βαγγελίνος είναι αυτός!

Μετά το πρόγραμμα είχε παιδική χαρά και παιχνίδι αρκετό

.Τους αρέσει πολύ σε τέτοιους χώρους , και εμένα το ίδιο γιατί και παίζω μαζί τους αλλά και μπορώ να απολαύσω λίγο ήλιο. Μετά θυμήθηκα ότι το χαρτόνι μας είχε τελειώσει και καρτά για την μαμα την δική μου αλλά και για την δική μου κάρτα δεν θα μπορούσαμε να φτάξουμε…Το γεγονός ότι το παιδί μου…το αγόρι μου δεν το θυμήθηκε…δεν με πτόησε καθόλου…Ήξερα ότι την Κυριακή που θα ήθελε να τις φτιάξει και θα ανακάλυπτε ότι δεν θα είχε το χαρτόνι , τότε θα στεναχωριόταν!!!!. Οπότε φύγαμε γρήγορα απο την παιδική χαρά και πήγαμε να αγοράσουμε χαρτόνι. Οι επιλογή των χρωμάτων ήταν 2…κίτρινο και φούξια…..Και τα δύο ανοιξιάτικα…και χρώματα χαρουμενα , ότι έπρεπε για την γιορτή της μητέρας!!!

Μια κάρτα φουξια για εμενα , μια για την γιαγια και μια για την Δανάη , την κοπέλα του Βιβλιοπωλείου που του ζήτησε μια και εκείνη!!!!!

Η δική μου έγραφε…..»μαμα , σε αγαπώ πολύ και να είσαι ευτυχισμένοι και αύριο να είσαι και παρα πολύ καλά , με αγάπη Κωνσταντίνος….»και μια ζωγραφιά. Εμένα τόσο δα με ζωγράφισε και εκείνον τεράστιο…να με κρατάει απο το χέρι!!!!.Ο προστάτης μου!!!.Και βέβαια…καρδούλες…όπως σε κάθε ζωγραφιά του….ΤΟ ΜΙΚΡΌ ΜΟΥ ΜΕΓΆΛΟ ΑΓΌΡΙ….

Ξημερώνοντας λοιπόν Κυριακή , ήρθαν και οι δύο μαζί στο κρεββάτι μου. Ο μπαμπας είχε ήδη φύγει για δουλειά , .Οι αγκαλιές τους το καλύτερο ξύπνημα…Κια πρίν προλάβω να ετοιμάσω καφέ , έρχεται και μου δίνει την καρτούλα , με ένα δισταγμό , …είναι ντροπαλός το μικρό μεγάλο αγόρι μου!!!

Ο Βαγγελίνος , επειδή δεν μου είχε έτοιμάσει κάτι , πάει και μου ζωγραφίζει μια δική του ζωγραφιά .Επειδή όμως πρέπει να μας εξηγήσει τί έχει ζωγραφίσει για την ώρα , μου λέει ότι είχε ζωγραφίσει , εμένα , ένα κουνέλι και ένα αεροπλάνο!!!!!!!!!

Όλα αυτά του Βαγγελίνου ήταν βέβαια μικρές κουκίδιτσε; στο άσπρο φύλλο αλλά ήταν πολύ όμορφες κουκίδιτσες!!!

Αυτό που παρατήρησα φέτος ήταν η χαρά η δική τους που μου έφτιαξαν κάτι εκείνα , χωρίς να τους βοηθήσει κάποια Δασκάλα ή ακόμα και εγώ….Η περηφάνια που ένιωσαν αλλά και η ανυπομονησία τους για το πώς θα αντιδράσω εγώ με τα μικρά αυτά δωράκια!!!!!Και αυτό με χαροποίησε ακόμα πιο πολύ….

Αργότερα το μεσημέρι , βόλτα στην γιαγιά για να τς δώσουμε τα δωράκια της και τα λουλούδια που της είχαμε αγοράσει. Η γιαγιά πήρε όλα αυτά απο τα εγγόνια της και η χαρά της απερίγραπτη…..Τα εγγόνια της!!!!.

Λουλούδια δεν μου έφεραν…αλλά τι σημασία έχει??

όλο τον υπόλοιπο χρόνο , ξαφνικά σε μια βόλτα ,με την γιαγιά μου έχουν αγοράσει ένα μικρο μπουκετάκι…»Γιαγιά…θέλω να πάρω λουλούδια για την μαμά μου….»…Και αυτό για εμένα είναι το πιο ωραίο , το αναπάντεχο…Και πάλι όμως αυτό που μου αρέσει είναι η έκφραση του προσώπου τους για την αντιδράση μου…το πόσο θα χαρώ!!!!

Σημασία για μια μαμά δεν έχουν τα δώρα , αλλά η έκφραση της αγάπης τους και ότι εκείνα έφτιαξάν κάτι για εκείνη.Ότι έφτιαξαν κάτι , ότι αγόρασαν λουλούδια ή ότι τα μάζεψαν μόνα τους. Αυτό μετράει για εκείνη , και ότι την ώρα που έκανα κάτι εκείνα είχαν στο μυαλό τους εκείνη….Και αυτό συγκινεί την κάθε μανούλα…..

Θυμάμαι ότι ήμουν στην ηλικία των 10 ετών και κάθε φορά περιέμενα με χαρά τον Μάιο..και επειδή δεν θυμόμουν πότε ακριβώς ήταν η γιορτή της μητέρας , εγώ ρωτούσα την μαμά μου!!!.Και το κανόνιζα 2 μέρες πριν τί θα της κάνω , τί δώρο. Μιας και λοιπόν δεν είχα λεφτά εγώ ,   ξυπνουσα το πρωί πολύ νωρίς , ετοίμαζα πρωινό , καφέ , πορτοκαλάδα , ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα , και πάντα ένα λουλούδι απο τις τριανταφυλλιές μας!!!!

Το δώρο που της έκανα ήταν όμως κάτι που ακόμα θυμάται η μαμά μου….Έπαιρνα κάτι απο τα δικά της κοσμήματα , και το τύλιγα μόνη μου….Έπαιρνα χαρτί χρωματιστό , κορδέλες και το περιτύλιγμα έτοιμο!!!!!

Και της πήγαινα τα δώρα της και το πρωινό της στο κρεββάτι , και ντρεπόμουν και εγώ , και περίμενα και εγώ με την ίδια ανυπομονησία όπως τώρα τα δικά μου παιδιά , την δική της αντίδραση , την δική της έκφραση αγάπης , την αγκαλια και το φιλί….

Καμία σημασία δεν ΄’εχουν τα δώρα , αυτό που μετράει είναι το «περιέχομενο» και στην περίπτωση αυτή το περιεχόμενο είναι μπόλικη αγάπη…..Τί άλλο να θέλει μια μαμά?….

Χρονια Πολλά σε όλες…Κάθε μέρα !!!

……..Αφροδίτη…..

 

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s