….Και τώρα τί κάνουμε??


Όλη η εβδομάδα είχε τόσο τρέξιμο…Ο Κωνσταντίνος είχε προπονήσεις για το Ταεκβοντό λόγω των επιδείξεων που είχαμε την Κυριακή ,και αυτό σήμαινε προπονήσεις σχεδόν καθημερινά.

Εγώ πάλι τρέξιμο με την δουλειά λίγο πρίν κλείσουμε για καλοκαίρι με τα άλλα μου «παιδιά»….Πώς να τα χωρέσεις όλα σε μια βδομάδα ??

Ο μικρός φαινόταν πολύ κουρασμένος πραγματικά.Το άγχος ήταν μεγάλο γιατί καθε χρόνο οι απαιτήσεις για τις προπονήσεις είναι μεγαλύτερες.Ευτυχώς όμως όλα πήγαν πολύ καλά!!!

Αυτές τις μέρες , τελειώνοντας με τις συνεδρίες των παιδιών και βλέποντας την πρόοδο που έχουν κάνει όλο τον χρόνο , μιλάω πλέον με τους γονείς και οι συνεδρίες είνια πλέον με εκείνους.Και αυτό γιατί , τα πάντα κατ΄εμέ , ξεκινάνε απο εκείνους.

Αυτό που βλέπω κάθε χρόνο όμως είναι η αγωνία της μανούλας πιο πολύ και λιγότερο του μπαμπά , για να οργανώσουν και το καλοκαίρι των παιδιών τους.Με άλλα λόγια , τί θα κάνουν τα παιδιά το καλοκαίρι??

Τηη ερώτηση αυτήν την ακούω κάθε χρόνο αλλά καθε φορά που την ακούω , είναι σαν να είναι η πρώτη φορά.Κάθε φορά που με ρωτάνε αυτό , δίνω λίγα λεπτά στον εαυτό μου για να «συγκροτηθώ»…..

Τα παιδιά πλέον έχουν ένα πολύ βαρύ πρόγραμμα το χειμώνα με υποχρεώσεις και δραστηριότητες που πραγματικά τα θαυμάζω για τις αντοχές τους..Σχολείο , κιθάρα , γυμναστική , ποδόσφαιρό , ρυθμική , ζωγραφική και ο καταλόγος μπορεί να συνεχιστεί….

Πάντα ήμουν της γνώμης ότι τα παιδιά πρέπει να έχουν χρόνο για παιχνίδι….για πολύ παιχνίδι , κάτι που οι πιο πολλοι το ξεχνάμε γιατί δεν το θεωρούμε τόσο σημαντικό όσο το να πάει κιθάρα ή ρυθμική.

Υπάρχουν σε όλες τις δραστηριότητες που πάνε τα παιδιά «άτυποι» κανόνες συμπεριφοράς , προετοιμασία , εξάσκηση , και το γεγονός αυτό κουράζει τα παιδιά.Ενώ μπορεί να ξεκινήσουν μια δραστηριότητα με πολυ μεγάλη χαρά , δεν είναι καθόλου παράξενο που στην μέση της χρονιάς τα παιδιά απλά θέλουν να το σταματήσουν αυτό για το οποίο το ζήτησαν τα ίδια να το αρχίσουν.Εκείνα βλέπουν ότι αυτό που είχαν στο μυαλό τους δεν ανταποκρίνεται με αυτό που κάνουν πια.

Απογοητεύονται , κουράζονται , και το κυριότερο χάνουν πολυτιμο χρόνο απο το παιχνίδι τους!!!!

Όταν ρωτάω τους γονείς πότε παίζει το παιδί τους , η απάντηση που παίρνω απο εκείνους είναι πάντα πρώτα απο το ύφος τους….»Ποιό παιχνίδι??…Είχαν να πάνε αγγλικά , ποδόσφαιρο κτλ…»Την απάντηση μου τή πήρα λοιπόν.

Φέτος ο Κώνσταντίνος ξεκίνησε την πρώτη Δημοτικού.

Είχε μεγάλο ενθουσιασμό που θα είχε τσάντα , βιβλία , Δασκάλα και ξεκινήσαμε με τόση μεγάλη χαρά.Εγώ όμως ήξερα ότι αυτό θα κρατούσε μέχρι να «μπούν» στα πιο βαθιά νερά…μετά θα ερχόταν η κούραση , τα νεύρα και βέβαια το «μαμά…ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ!!!!!»Φυσιολογικό για ένα παιδί βέβαια.

Όταν ξεκινήσαμε το σχολείο , είχαμε και σαν δραστηριότητα και το Ταεκβοντο ,το οποίο το έχει αρχισει απο 4 χρονών…Του αρεσει πολύ , είναι υπεύθυνος πολύ προς σε αυτό που κάνει και ξέρει τις υποχρεώσεις του.

Όταν ξεκίνησε σχολείο τον Σεπτέμβρη , ο Σύλλογος του Σχολείου μας ξεκίνησε και τις δραστηριότητες για τα παιδιά του σχολείου μας.Μπαλέτο , κιθάρα , γυμναστική ,χορό , θεατρικό εργαστήρι κτλ.

Ήρθε λοιπόν ο Κωνσταντίνος και μου ανακοίνωσε με ενθουσιασμό και με πολύ μεγάλη σοβαρότητα ότι θέλει να ξεκινήσει Κιθάρα….Μεγάλη χαρά εγώ λόγω της αγάπης που έχω στην μουσική , και μεγάλα σχέδια ότι σε λίγο καιρό μπορεί να κάνουμε και την δική μας «μπάντα»…εκείνος με την κιθάρα…εγώ με το πιάνο μου….Η απάντηση μου….»ΝΑΙ!!!!Πάμε να πάρουμε τετράδιο για τη  μουσική αύριο!!!!»…Ξεκινήσαμε λοιπόν με πολλύ μεγάλο ενθουσιασμό…και οι δύο!!!!!Το παιδί ήδη πήγαινε 3 φορές την εβδομάδα προπονήσεις , έιχε το σχολείο , και πλέον μια φορά την εβδομάδα και κιθάρα!!!!!!

Κάναμε τις 3 πρώτες βδομάδες , και μετά απλά κάθε φορά που ήταν η μέρα να πάει Κιθάρα όλο και κάτι γινόταν…έτσι ξαφνικά…»μαμα…έχω πολύ διάβασμα…μαμά….βρέχει έξω….μαμά….θέλω να κοιμηθώ….ή πια…μαμα….ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ!!!!!

Την φορά που μου το είπε αυτό πήγαμε βέβαια…αλλά επόμενη δεν υπήρξε!!!!Φαινόταν ξεκάθαρα ότι ο Κωνσταντίνος κουραζόταν, και απλά ήταν πραγματικά πολύ βαρύ το προγραμμά του.Σταματήσαμε λοιπόν…..Και απλά πια…την ώρα που είχε κιθάρα πλέον…εκείνος έπαιζε με τον Βαγγελίνο…έτσι απλά!!!

Στεναχωρέθηκα…δεν μπορώ να πω….ήθελα πάντα ένα απο τα παιδιά που θα έκανα…σκεφτόμουν πιο μικρή , να ξερει κάποιο όργανο…Η μουσική σου ανοίγει άλλους δρόμους….σε χαλρώνει , σε μαγεύει….Αλλά δεν σκέφτηκα το πιο απλό…αυτή την επίδραση την έχει σε εμένα…ισως όχι και στον Κωνσταντίνο….Ή ακόμα ότι ίσως δεν του αρέσει τελικά…Οι προσδοκίες που έλεγα παραπάνω…Άλλο πέρίμενε να βρεί στα μαθήματα της κιθάρας…άλλα βρήκε τελικά….Εκείνος περίμενε ότι μετά το πρώτο μάθημα θα παίξει και το αγαπημένο του τραγουδι!!!!!!

Ο χρόνος κύλησε λοιπόν με το διάβασμα και τις προπονήσεις του….Και βέβαια παρόλο που κάναμε τόσα λίγα υπήραν οι στιγμές που η κούραση του ήαν τόσο μεγάλη που κοιμόταν στον καναπέ βλεποντας τηλεόραση.

Αυτές τις μέρες μιλάμε με φίλους που έχουν παιδιά στη ίδια περίπου ηλικία με τα δικά μου ή με μαμάδες συμμαθητών του Κωνσταντίνου για το άν θα κάνουν αγγλικά του χρόνου…ΆΛΛΟ ΘΈΜΑ ΑΥΤΟ!!!!Και ναι….με πιάνει και εκεί μια φρίκη….γιατί ακόμα τώρα έχει συνηθίσει να διαβάζει , να οργανώνεται να ξέρει ποιες υποχρεώσεις έχει…αν παει και Αγγλικά ξέρω ότι απλά και πάλι ο χρόνος του θα είναι τόσο περιορισμένος που θα στεναχωριέμαι εγώ που δεν θα έχει τον χρόνο του για αυτό που θέλει να κάνει εκείνος!!!!!

Γιατί τελικά , έχουμε να κάνουμε με παδί….με ένα μικρό παιδί που αρχίζει πια να βλέπει ότι η ζωή του δεν είναι μόνο παιχνίδι αλλά και άλλες υποχρεώσεις…και νομίζω ότι μέχρι 2 μπορεί να τα ανταπεξέλθει…μετά χάνει το μέτρο…όπως γίνται και σε έμας.

Όταν κάνουμε πάραπάνω απο αυτά που μπορούμε χάνουμε την ουσία , μας πιάνει άγχος και τελικά στο τέλος μια απογοήτευση…Και σίγουρα δεν θέλω αυτό για τον μικρό…και για κανένα απο τα παιδιά.

Ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με παιδιά καμιά φορά….πολλές φορές θέλουμε να κάνουν πράγματα που εμείς δεν κάναμε για άλλους λόγους και χαιρόμαστε τόσο πολύ που έχουμε τους δικούς μας «συνεχιστές»….Αλλά τελικά πραγματικά τα παιδιά μας θέλουν να κάνουν τόσα πράγματα ή απλά τα θέλουμε εμείς….?

Κάνοντας αυτό το κάτι παραπάνω για τα παιδιά μας σίγουρα είναι για να τους προσφέρουμε κάτι για εκείνα…κάτι καλύτερο….Αλλά ξεχνάμε πια ότι είναι και παιδία!!!!Και το μόνο που θέλουν είναι ….ΠΑΙΧΝΙΔι!!!!

Το παιχνίδι έχει τόσα πολλά που μπορεί να τους προσφέρει….φαντασία , οργάνωση , μίμιση , εξερεύνηση , γέυση , άγγιγμα….Αυτή η «πλαστκότητα » που προσφέρει το παιχνίδι δεν μπορεί να την προσφέρει καμιά άλλη δραστηριότητα.

Πολλά ερεθίσματα , και μια μικρή εικόνα του πραγματικού κόσμου.

Και όταν αυτό συνοδεύεται και απο χώμα , πέτρες , λουλούδια άμμος…τόιτε αυτό γίνεται ακόμα καλύτερο..!!!!!Τα ομάδικά παιχνίδια απο τη αρχαιότητα προσέφεραν αυτό που δεν μπορούν άλλα παιχνίδια…διαπαιδαγώγηση!!!!!Τα παιδιά είναι μόνα τους και καλλιεργούν και την αυτοσυντήριση τους έτσι…Πόσο σημαντικά όλ αυτά για ένα παιδί.!!!!

Φέτος λοιπόν το καλοκαίρι , εμείς δεν θα κάνουμε επανάληψη, ,δεν θα πιεστούμε να μάθουμε την προπαίδεια….δεν θα μάθουμε τον Παρατατικό…θα παίξουμε…θα κυλιστούμε στο χώμα , θα κάνουμε ποδήλάτο , θα παίξουμε μπάλα , θα κάνουμε κατασκευές με πυλό , θα κάνουμε μπάνια , θα πάμε καλοκαιρινό σινεμά ,και θα ξεκουραστούμε πολύ!!!!!

Δεν θέλω να ξεχάσω όιμως και εγώ σαν μαμά ότι έχω να κάνω με ένα παιδί…και προσπαθω να θυμάμαι τί ήθελα και εγώ να κάνω όταν ήμουν παιδί….Να παίζω….

Τα παιδιά μας δεν είναι οι δικοί μας συνεχιστες σε αυτά που θέλουμε εμείς…είναι πλάσματα που έχουν την δική τους προσωπικότητα και εμείς είμαστε εκεί για να τους παρέχουμε την άνεση να κάνουν αυτό που θέλουν εκείνα και να δημιουργήσουν την δική τους προσωπικίτητα….Και το παιχνίδι για ίοσο έχουν περιθώριο να το κάνουν…το προσφέρει αυτο…

Χαλαρά λοιπόν αυτό το καλοκαίρι για να «χορτάσουμε» και εμείς και αυτά…..Πάντα έχω στο μυαλό μου την είκονα ένος χορτασμένου Κωνσταντίνου μετά απο παιχνίδι…και αυτό δεν το αλλάζω με τίποτα….

……Αφροδίτη…..

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to ….Και τώρα τί κάνουμε??

  1. Ο/Η katerina KaPa λέει:

    Συμφωνώ Αφροδίτη μου! Τα παιδιά τα έχουμε κάνει λάστιχο από τις πολλές υποχρεώσεις.Τι ανάγκες καλύπτουν οι γονείς μέσα από αυτή την υπερβολίκή ανάγκη να αναπτύξουν τα παιδιά τους….skills!
    Συμφωνώ ούτε προπαίδεια, ούτε τίποτα.Παιχνίδι και πάλι παιχνίδι, κάτω από τον ήλιο και δίπλα στο κύμα…..όνειρο! Φιλιά γλυκιά μου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s