Εδώ Λονδίνο!!


Κάθε χρόνο , εκεί γύρω στις 20 Αυγούστου πάντα σκέφτομαι ότι εκείνη την ημερομηνία είτε ήδη βρισκόμουν στον Λονδίνο είτε ετοιμαζόμουν να φύγω.

Και κάθε φορά έχω την ίδια συγκίνηση , νοσταλγία αγάπη για μια χώρα που ακόμα πολύ πριν πάω , ένιωθα ότι θα βρισκόμουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Έφυγα για το Λονδίνο ένα χρόνο μετά το σχολείο.

                                                                                                                  Image

Ακόμα θυμάμαι απο την μια την ανυπομονησία μου που θα πήγαινα στην χώρα που αγαπώ και απο την άλλη  το πώς θα έφευγα μακρυά απο τους δικούς μου , την αγαπημένη μου μαμά…τον αδελφό μου.!Τα κατάφερα όμως και έφυγα…οι στιγμές που έζησα στο Αεροδρόμιο ήταν απο τις στιγμές που δεν θα ξεχάσω.Φίλες δικές μου είχαν ηδη έρθει απο τις προηγούμενες μέρες να με αποχαιρετήσουν….οι αγκαλιές τους για εμένα θα ήταν φυλαχτό όταν πήγα εκεί…Με το που με αντίκριζαν στην πόρτα μου ερχόμενες στο σπίτι μου , έκλαιγαν!!Κλαίγαμε και φεύγοντας βέβαια…Στο αεροδρόμιο πάλι μια απο τα ίδια….συνοδεία είχα πάει…εμείς…μαμα-αδελφος- μια παιδικη φίλη μου…και απο πίσω κανα 2-3 αυτοκίνητα….φίλοι δικοί μου…της μαμάς μου….Πόσο αστείο μου φαινόταν τότε…όλοι μάζι για να με αποχαιρετίσουν σε αυτο τον νέο κύκλο που άρχιζε για εμένα…Πόαο τρυφερό όμως μαυ φαίνεται τώρα που κάθε φόρα που το φέρνω μαζί μου συγκινούμε τόσο….Φεύγοντας για να περάσω στο Chek-in άρχισαν όλοι να μου γεμίζουν τα χέρια με δώρα δίνοντας μου αγκαλιές…Ακόμα τα θυμάμαι…γλυκά….περιοδικά…cd με ελληνική μουσική….μέχρι και ένα κουτί με …τσίχλες!!!

Και ανεβαίνω πάνω στο Αεροπλάνο…πρώτη φορά στην ζωή μου…πραγματικά πρέπει να ήμουν τόσο αστείο θέαμα….μέχρι δακρύων!!!!Με ρωτούσε η Hostess αν είμαι οκ …και εγώ πολύ ήρεμα της απαντούσα…It;s all fine…Thank you!!»….και έφευγε πάντα με ένα κρυφό χαμόγελο.!Λογικό διότι εκείνη την ώρα αυτό που έλεγα δεν συμφωνούσε με την όλη στάση του σώματος μου…Της απάντησα με ήρεμο τόνο γιατί απλά εγώ είχα «καρφωθεί» κυριολεκτικά στο κάθισμα του αεροπλάνου….!!!!!Κρατούσα τα μπράτσα της καρέκλας τόσο δυνατά…..τα πόιδια κάτω στο πάτωμα και αυτά βιδωμένα σαφώς και το κεφάλι ακούνητο!!!!

Τελικά απογειωθήκαμε….χωρίς απο ο,τιδήποτε απο αυτά που σκεφτόμουν εγώ…λες και όλα συμβαίνουν την ώρα της απογείωσης…..

Φτάνοντας εκεί αργά το βράδυ αντίκρισα το Λονδίνο που ξέρουμε όσοι έχουμε μείνει εκεί….Βροχερό…Ομιχλώδες…Γεμάτο υγρασία…..

Το αγάπησα!!!!

                                                                 Image

Όλοι οι φόβοι που είχα στο μυαλό μου εξαφανίστηκαν αμέσως γιατί κάτι μου έλεγε ότι εδώ δεν πρέπει να φοβάμαι για τίποτα….Μου φάνηκε το όλο κλήμα τόσο γνωστό…οικείο….

Ο αδελφός μου μου είπε όταν ήρθα στην Ελλάδα ότι με περίμενε πίσω πάνω στον…μήνα!Τους έβγαλα όλους ψεύτες….Πάνω στον μήνα ήδη τα είχα καταφέρει όχι μόνο να ενσωματωθώ….να βρώ μόνη μου σπίτι γιατί οι εστίες ήταν όχι σε τόσο καλή κατάσταση

και είχα την συμπαράσταση απο τους Καθηγητές μου…Πολύ τυχερή όντως!!

Στον μήνα πάνω άρχιζα και γνώριζα και Έλληνες….Στο δικό μου τμήμα ήμουν η μόνη Ελληνίδα….Γνωσιακή Ψυχολογία ή αλλιώς …Cognitive Science….Ευτυχώς όμως οι συμφοιτητές μου ήταν τόσο καλοί…Μου συμπαραστάθηκαν όλοι με το να με κάνουν να νιώσω ότι ανήκω εκεί…Ότι παρόλο που είμαι «ξένη» είμαι δική τους…Πάντα στις ομαδικές εργασίες πχ θα κοιτούσαν να είμαι και εγώ σε κάποια ομάδα…

Οι Έλληνες που γνώρισα ήταν τόσο λίγοι τότε στο Uni of Hertfordshire….Ελάχιστοι με τα δεδομένα των Ελλήνων φοιυητών στο Λονδίνο….Ίσως όμως αυτό ήταν τελικά καλό….Ήμασταν όλοι μια παρέα , σε δύσκολες καταστάσεις ξέραμε ότι υπήρχε και κάποιος απο την πατρίδα να σου πει κάτι που θα σε ανακουφίσει γιατί κακά τα ψέματα , αυτό το χρειάζεσαι που και που όταν είσαι έξω….

Θυμάμαι ΄ότι οι πολλές γνωριμίες έγιναν σε ένα πάρτυ για να γνωριστούμε οι καινούριοι μρ τους παλιούς….

Και εκεί γνώρισα ττόσους πόλλους και τελικά όσους γνώρισα έχω πάντα κάτι πολύ καλό να σκεφτώ…όχι για όλους γιατί είναι αδύνατον να γνωρίζεις τόσο κάλα τόσο κόσμο.

Αυτούς όμως που γνώρισα έχω την τύχη να τους έχω στην καρδιά μου και όχι μόνο στιε θύμησες μου…

Μετά απο κάποιο διάστημα με άλλους χαθήκαμε λόγω απόστασης , με άλλους κρατήσμε μια τυπική επαφή…Σε γιορτές κάποια τηλέφωνα ίσως…

Με άλλους που είχα χάσει τα τηλέφωνα τους λόγω μετακομίσεων…που δεν ήταν ούτε μία ουτε δύο…αλλά ευτυχώς χάρη στη τεχνολογία τους βρήκα μέσω του Facebook…Πόση ήταν η χαρά μου όταν η Νόπη μου έστειλε request .Η φιλενάδα…συγκάτοικος…μάζι σε πολλά…σε άσχημα…σε δύσκολα…σε εξετάσεις…σε εργασίες…σε τόσο πολλά.

Δεν της έστειλα αμέσως μήνυμα γιατί ακόμα δεν ήξερα πως έπρεπε να το κάνω.

Μετά όμως εκείνη μου είπε ότι βρήκε και την Κατερίνα….και με το που το διαβάζω πέταξα απο την χαρά μου…δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς…Η Κατερίνα και η γνωριμία μου μαζί της είναι για μένα κάτι πολύ σημαντικό…πολύ όμως…μέσα σε ένα χρόνο την γνώρισα…τη  έζησα…..με έζησε και εκείνη….Την Κατερίνα την θυμάμαι για λίγο ω΄ς έτσι…μετά απο εκεί και πέρα την έχω στο μυαλό μου ώς Κατερίνα-Πανταζής….Δύο παιδιά που έπρεπε να είναι μαζί…Για την Κατερίνα όμως θα μιλήσω άλλη στιγμή..ίσως την επόμενη…

Πάντα τέτοια εποχή που αρχίζουν σχολεία πάντα μου έρχεται στο μυαλό η δική μου έναρξη στο Πανεπιστήμιο γιατί ίσως αυτή η μέρα που έφυγα για εμένα ήταν ένα μεγάλο βήμα…ένας άλλος κύκλος που μου άνοιξε και θα κρατούσε για πάντα…ακόμα δεν το ξέρω αλλά γνωρίζω ότι μέχρι ακόμα …κρατάει….!

Τα χρόνια του σχολείου είτε αργότερα του Πανεπιστημίου σίγουρα τα θυμάσαι με τόση νοσταλγία….χαρά…συγκίνηση και συναισθήματα που είναι τόσο πλούσια σε γεύση….Γλυκιά….Ίσως άλλιες φορές γλυκόπικρη…Αλλά στο τέλος σου αφήνει αυτή την γλύκα….αυτό σου μένει στο τέλος….ΜΙα γλυκιά ανάμνηση που είχα την ΄τύχη να ζήσω…να πετύχω αυτό που ήθελα…να γνωρίσω φίλους που ακόμα με ρωτάνε«Are you thinking to come back…???»…10 χρόνια δεν ήταν και λίγα…

Φίλοι που  έχουν μείνε στην καρδιά σου…σε ένα σημείο δικό σου , τόσο δικό σου που το κρατάς σαν κάτι τόσο πολύτιμο.

Σε λίγες μέρες αρχίζουν τα σχολεία…Ο Κωνσταντίνος ξεκινά την Δευτέρα Δημοτικού και εγώ έχω τόση μεγάλη αγωνία…χαρά…ανυπομονησία όπως εκείνος.

Δεν έχω άγχος για το αν θα μάθει την διδακτέα ύλη…με τον έναν η τον άλλον τρόπο αυτό θα γίνει…είμαι σίγουρη.

Αυτό που με χαροποιεί είναι ένας ακόμα χρόνος που θα δημιουργήσει αυτήν την γλύκα στο δικό μου αγόρι….σε άλλα παιδιά που αρχίζουν και αυτά μεθαύριο…Αυτήν την γλυκιά γεύση που άλλοτε ίσως είναι τόσο πικρό που δεν θέλουμε να το δοκιμάσουμε …αλλά που στο τέλος αφήνει αυτήν την τόση γλύκα που ξεχνας κάθετι γλυκόπικρο…

Καλή Αρχή σε όλα τα πιτσιρικάκια…

Εύχομαι να έρθει η στιγμή που θα αναπολούν αυτήν την γλύκα να την ξανανιώσουν…

Καλή Σχολίκή Χρονιά…Την ίδια γεύση που αφήνει στα παιδιά μας να αφήσει και σε εμάς…

………….Αφροδίτη……..

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Εδώ Λονδίνο!!

  1. Ο/Η Αγριμιώ λέει:

    Αχ, καλό μου.. μια από τα ίδια. Θυμάμαι εκείνο τον Σεπτέμβρη, μόλις πριν από μερικά χρόνια, που ξεκινούσα τις σπουδές μου στο Ρεθυμνάκι μου.. και μερικά χρόνια αργότερα όταν τις συνέχιζα εδώ στην Μελβούρνη. Μα πάντα τα φοιτητικά μου χρόνια την ιδιαίτερη Πατρίδα μου θα μείνουν στην καρδιά μου. Ναι, έκτοτε ο Σεπτέμβρης υπήρξε για εμένα ένας μήνας γλυκιάς νοσταλγίας.. Με καταλαβαίνεις, ε; Κια πόσο μα πόσο μπερδεύομαι εδώ που το πανεπιστήμιο αλλά και το σχολείο στο οποίο διδάσκω αρχίζουν τον Φλεβάρη! Κι εμένα τον Σεπτέμβρη πάντα ταξιδεύει το μυαλό μου πίσω σε εσάς.. στην Πατρίδα! Χαίρομαι πολύ για τη φιλία σου με το Κατερινάκι διότι στάθηκε η αφορμή να γνωριστούμε κι εμείς!! 🙂 Πολλά πολλά φιλιά από την μακρινή Μελβούρνη!

    • Ο/Η apd22 λέει:

      Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΦΈΒΑΡΗΣ ΕΜΕΝΑ ΠΑΛΙ ΜΕ ΠΑΕΙ ΠΙΣΩ ΣΕ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ!!!!ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ…ΑΛΛΗ ΗΠΕΙΡΟΣ…ΑΛΛΑ ΣΧΕΔΙΑ!!!ΔΕΣ ΤΟ ΕΡΤΣΙ…..ΠΟΣΟ ΠΙΣΩ ΠΑΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΓΡΙΜΙΩ ΜΟΥ…ΠΟΣΟ…ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ…ΣΕ ΦΙΛΩ ΓΛΥΚΑ…ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΖΕΣΤΟ ΠΕΙΡΑΙΑ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s