Συναισθήματα….και το τέρας της παιδικής μας ηλικίας!


Εδώ και μέρες έχω παρατηρήσει ότι ο Κωνσταντίνος  έχει κάποια  «θέματα» με  τους φίλους του….Για εκείνον είναι σοβαρά , για εμένα απλά.

Ο Κωνσταντίνος είναι ένα παιδί που είναι πολύ κοινωνικό…

Για εκείνον η φιλία είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στην ζωή του…του εχει ανοίξει παράθυρα που μόνο εκείνοι ,οι δικοί του φίλοι μπορούν να το κάνουν!

                                                                Image

                                                                       Image

Από πολύ νωρίς , από τον παιδικό που πήγαινε έκανε φίλους όταν πια βρήκε τον δικό του χώρο στον Σταθμό , όταν προσαρμόστηκε.Μαζί τους έκανε τις ζαβολιές  που ήθελαν και κάθε πρωί ανυπομονούσε να τους βρει!!

Ακόμα έχω στο μυαλό μου την Παιδαγωγό του που μου έλεγε ότι μαζί τους κρυβόντουσαν κάτω από τα κρεβάτια του σταθμού….

Στο  Νηπιαγωγείο  και πάλι δεν είχαμε θέματα με το να κάνει φίλους…Από πολύ νωρίς δημιούργησε το δικό του παρεάκι…Τον Μάνο , τον Γιώργο  , τον Αντώνη….με τους οποίους είναι ακόμα φίλοι!!

Στο τέλος της  σχολικής χρονιάς του Νηπιαγωγείου και του Προνήπιου εκείνος ήταν πράγματι στεναχωρημένος που θα έκανε να τους δει αρκετό καιρό.

Τους αγκάλιαζε σφιχτά , τους κοιτούσε με αυτό το βλέμμα σαν να ήθελε να τους χορτάσει και φεύγαμε πάντα με μια πίκρα στο βλέμμα του…Στεναχωριόμουν και εγώ…Τον ένιωθα….Έχανε το παρεάκι του….Δεν ήταν λίγο και αυτό.

Θυμάμαι ότι πηγαίνοντας στην Πρώτη Δημοτικού  είχε ενθουσιαστεί που θα έπαιζε με τους φίλους του στην «μεγάλη αυλή»……ενθουσιασμένος που θα είχε πολλά διαλλείματα!!!!

Και όλη αυτή η χαρά λόγω των φίλων του και  που θα ήταν όλοι μαζί…

Τι χαρά που είχε!

 

Από πέρυσι  άρχισε να αναζητά τους φίλους του και τα σαββατοκύριακα…..

Κανόνιζα λοιπόν μέρες που ήταν ελεύθεροι να έρχονται και Κανά δύο φίλοι του για να παίξουν.Άλλος ενθουσιασμός πάλι και ομολογώ ότι ήταν ένας τέλειος μικρός  οικοδεσπότης!

Φέτος πρέπει να πω όμως ότι έχουν λίγο αλλάξει τα πράγματα…

Μεγαλώνουν τα μικρά αγόρια…Αλλάζουν οι προτεραιότητες τους στο παιχνίδι. Αλλά και στις επιλογές των φίλων τους σιγά-σιγά.

Ο Κωνσταντίνος  παραμένει πιστός στους φίλους του….παίζει μαζί τους το ίδιο με την προηγούμενη χρονιά.Και οι φίλοι του …σχεδόν το ίδιο!

Πλέον μεταξύ τους έχει αρχίσει παιδικός αυτός ανταγωνισμός…ποιος θα πάρει τον έναν πιο περιζήτητο φίλο …και εκεί αρχίζουν και τα προβλήματα.!!

Μικρά προβλήματα αλλά μεγάλα για εκείνον.,…

Ήταν πριν λίγες μέρες που του έβλεπα ότι ήταν «κάπως» …άλλη διάθεση….κάπως θλιμμένο ύφος….αντίδραση χωρίς ουσία και λόγο….Νεύρα εκείνος…Νεύρα και εγώ γιατί δεν μου μιλούσε!

Σε μια βόλτα που είχαμε πάει όλοι μαζί ένα απόγευμα όμως ήταν καθοριστική….

Ήταν μια βόλτα που ενώ ξεκίνησε με ωραία διάθεση κατέληξε…τραγική!!!

Ένας Κωνσταντίνος σε μια συνεχή υπερένταση , εκνευρισμό που στο τέλος καταλήξαμε να γυρίζουμε σπίτι και εμένα να αναρωτιέμαι για ποιο λόγο να γίνει αυτό???

Γιατί είναι έτσι αυτό το διάστημα….

Και έναν Κωνσταντίνο στεναχωρημένο βέβαια για τους δικούς του λόγους….

Στο αυτοκίνητο ήμασταν όλοι τόσο ήσυχοι…αμίλητοι που πραγματικά αυτή η ησυχία όμως είχε τόση ένταση!!

Γυρίσαμε σπίτι  και υπήρχε στον αέρα αυτό το συναίσιημα…αυτό το μίγμα συναισθημάτων  που διακατέχει πάντα ένα γονέα και το παιδί μετά από ένα τσακωμό…νεύρα-εκνευρισμός-απογοήτευση-τύψεις….

Επειδή όμως σαν μαμά και σαν γυναίκα που είμαι , σημαίνει ότι θέλω να επιλύνω τα διάφορα θέματα εκείνη την ώρα!!!!

Οπότε  άρχισα να τον ρωτάω γιατί είναι έτσι???

Γιατί φέρεται με έναν τρόπο που δεν είναι εκείνος….

Γιατί κάνει πράγματα που ξέρει ότι θα προκαλέσει τον εκνευρισμό….

Τον ρώτησα  αν υπάρχει κάτι άλλο που πραγματικά τον ενοχλεί…

Σε ότι και αν τον ρώτησα εκείνος ήταν ανέκφραστος…δίχως να με κοιτά…αλλά στο βλέμμα του ήταν αυτό που μου έλεγε ότι απλά δεν έχω κάνει την σωστή ερώτηση για να μου απαντήσει…

Και είχα δίκιο…ρωτώντας τον αν έχει συμβεί κάτι στο σχολείο, αν έχει γίνει κάτι που θέλει να μυ πει , εκείνος ξεσπά σε κλάματα….που σταματημό δεν είχαν….και απλά τον πήρα αγκαλιά και τον άφησα να ξεσπάσει….

Όλη η ένταση των ημερών που εκείνος ένιωθε άσχημα για κάποιους λόγους του βγήκε εκείνη την στιγμή…και εγώ  ήμουν δίπλα του νιώθοντας αυτό το συναίσθημα ότι γιατί δεν το παρατήρησα νωρίτερα , γιατί δεν ήμουν εκεί να δω τα «σημάδια» , αλλά και το συναίσθημα ότι αν μπορώ να προλάβω κάτι ακόμα και τώρα…

Μέχρι να μου μιλήσει εγώ είχα βάλει χιλιάδες ιδέες στο μυαλό μου για το τι μπορεί να είχε συμβεί….

Και οι τύψεις εκεί…δίπλα μου….

Μιλώντας μου όμως μετά κατάλαβα ότι οι φίλοι του είναι το πιο σημαντικό κομμάτι μετά από εμάς…

Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους  όχι για την αρχηγία αλλά για την διεκδίκηση της φιλίας , με συγκίνησε γιατί εκείνος ήρθε αντιμέτωπος με συναισθήματα  που δεν γνώριζε μέχρι τώρα…που η απογοήτευση από αγαπημένα πρόσωπα θα του βγαίνει στον δρόμο του…ο αγώνας του να διεκδικεί αυτά που του αξίζουν καιαυτά για τα οποία αγωνίστηκε….και χιλιάδες λόγοι ακόμα…

Μεγαλώνει το μικρό μου αγόρι…και ακόμα άλλα τόσα μικρά παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα με όλα αυτά…φιλία , απογοήτευση , εκφοβισμός…

Με ταρακούνησε το όλο θέμα αυτό γιατί απλά ο Κωνσταντίνος είναι ένα παιδί που προσπαθεί να κρατάει πράγματα για εκείνον…ειδικά αυτά για τα οποία τον στεναχωρούν…θα μιλήσει για τα ευχάριστα…τα αρνητικά θα τα βάλει βαθιά μέσα του και θα βγει αλλιώς….Και εγώ επειδή τον ξέρω , είμαι εκεί ετοιμοπόλεμη…..άγρυπνη για να προλάβω ίσως κάτι , να αφουγκραστώ  εκείνον…

Αγώνας καθημερινός….Αλλά όταν ξέρεις το παιδί σου ξέρεις πότε τα καμπανάκια αυτά χτυπάνε ηχυρά….

Όταν το βλέμμα τους αλλάζει…όταν η ψυχή τους βαρένει…και απλά πρέπει να  είσαι εκεί….

Το θέμα λύθηκε φυσικά μετά από πολύ συζήτηση…

Φίλος είναι αυτός που δεν μας ανταγωνίζεται , αυτός που θα είναι δίπλα μας σε όλα , αυτός που θα μας προλαβαίνει  πάντα , θα είναι ίσως ένα βήμα μπροστά από εμάς ,.

Εκείνος πρέπει να αισθάνεται περήφανος για τις δικές του αρετές , να είναι περήφανος για εκείνον , για το ότι είναι ένα συναισθηματικό παιδί , για ότι φροντίζει τους φίλους του , για το ότι τους αγαπά σαν να είναι δικό του κομμάτι , για το ότι είναι εκείνος φίλος τους!!

Αλλά το πήγαμε και λίγο παραπέρα….

Όταν ο φόβος για κάτι υπάρχει μέσα μας , όταν κάτι μας βαραίνει τότε το συζητάμε…μιλάμε πολύ με εκείνον που έχουμε το πρόβλημα…και ίσως κλάψουμε και λίγο…δεν είναι κακό…γιατί κάπως έτσι διώχνουμε τον φόβο….διώχνουμε τα άσχημα και γαληνεύει η ψυχή μας….Μόνος του δεν είναι…..

Η αγκαλιά μετά , αυτή η σφιχτή αγκαλιά και το βλέμμα το ήρεμο πια μου επιβεβαίωσε την σιγουριά που αισθάνθηκε….

Την επόμενη μέρα πηγαίνοντας σχολείο και πριν τον αφήσω για να μπει μέσα στην αυλή , του έδωσα μια αγκαλιά και τον έσφιξα δυνατά….Εδώ είμαι εγώ….και εσύ αξίζεις το καλύτερο…Πάλεψε το και είμαι εδώ!

Καμιά φορά πρέπει να αλλάξουν οι προσδοκίες που έχουμε για τους φίλους μας ,να αλλάξουν αυτά που περιμέναμε από εκείνους…ίσως χρειαστεί να πούμε και το όχι σε εκείνους…Όμως αν έχουμε εμπιστοσύνη σε εμάς τότε όλα θα πάνε καλά…

Πίστη στον εαυτό μου!

Image

Απλά μαθήματα λοιπόν  συναισθημάτων και προχωράμε!

Τα παιδιά αντιμετωπίζουν τους δικούς τους φόβους  έρχονται αντιμέτωποι με τους δικούς τους δράκους , τα δικά τους τα΄ςερατα…Όταν όμως γνωρίσουν τον εαυτό τους ,τις δυνατοτήτες τους…όλα γίνονται απλά….Η πίστη!,

Καλή Εβδομάδα σε όλους….

Εποικοδομητική να είναι…

 

………………..Αφροδίτη………………..

 

 

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Συναισθήματα….και το τέρας της παιδικής μας ηλικίας!

  1. Ο/Η katerina KaPa λέει:

    Αφροδίτη ζούμε τα ίδια με άλλον τρόπο.Το ιδιο ακριβώς βιώνει κι ο μικρός μου με έναν τρόπο.Για την διεκδίκηση της φιλίας όπως πολύ σωστά έγραψες. Εχουμε δρόμο μπροστά…Καλημέρα γλυκια μου! Να τον χαίρεσαι τον όμορφο σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s