Η δύναμη των Λέξεων…..


Πόσο εύκολα και γρήγορα μπορεί να αλλάξει η μέρα σου?

Πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει η διάθεση σου με κάτι πολύ απλό..

Μέσα στην βδομάδα οι ρυθμοί είναι έντονοι και γρήγοροι.

Περνάει η μέρα και δεν καταλαβαίνεις πότε φτάνει η ώρα να ετοιμάσεις τα μικρά για μπάνιο και ύπνο…

Και νιώθεις και τύψεις κιόλας που δεν αφιερώνεις τον χρόνο που θες στα μικρά…και τα βλέπεις και τα παρακολουθείς και αυτά με έναν έντονο εκνευρισμό λόγω έλλειψης μαμάς….Και ο κατάλογος είναι ατελείωτος.

Όμως αυτό που θέλω να καταθέσω σήμερα είναι κάτι πολύ απλό…

Που θέλω αύριο ο Κωνσταντίνος και ο Βαγγελινος να μην το ξεχάσουν ή αν το ξεχάσουν να τους θυμίσω εγώ από εδώ…Άλλωστε ο κυριότερος λόγος αυτού του Blog είναι εκείνοι!

Πάντα μου άρεσε να γράφω…Από μικρή έγραφα ημερολόγια…Στο Πατρικό μου έχω μια κούτα από Ημερολόγια!

Σε στιγμές κρίσιμες για εμένα το Ημερολόγιο «έπαιρνε» φωτιά!

Την εποχή που έχασα τον πατέρα μου ήμουν γύρω στα 15 και ήταν μια χρονιά που δεν έγραψα καθόλου εκεί…

Πολύ περίεργο για εμένα…Γιατί στο χαρτί πάντα έγραφα αυτά που πραγματικά ένιωθα…που δεν μπορούσα να πω ίσως…Αλλά εκείνη η χρονιά απλά ίσως ήταν τόσο αυτό το φορτίο αυτού του χαμού , αυτού του τόσο δικού μου ανθρώπου που απλά δεν μπορούσα ούτε να τα γράψω…

Όταν γνώρισα τον Δημήτρη,  μου άρεσαν οι κάρτες…

                             Image

Κάρτες για τα πάντα…Για Επετείους , για Γενέθλια , για γιορτές για τα πάντα!!

Αυτά που ήθελα να πω  , τα πιο έντονα τα έγραφα στις κάρτες…

Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή επειδή δεν είχα χρήματα να αγοράσω κάρτες , έφτιαχνα μόνη μου.!

Έπαιρνα ένα κομμάτι φύλλο χαρτί απ ένα τετράδιο ,το δίπλωνα στην μέση και το ζωγράφιζα από την εξωτερική πλευρά…χρώμα πολύ και ζωγραφιές!Απο μέσα και πάλι χρώμα και στο τέλος αυτά που ήθελα να πω…στην μαμά μου , στον αδελφό μου!

Πάντα τους συγκινούσαν αυτές οι κάρτες…Και για εμένα ήταν τόσο ωραίο να βλέπω αυτό το βλέμμα τους να αλλάζει , να βουρκώνουν τα μάτια , να γεμίζει η ψυχή!

Και πλέον τώρα που έχω δικά μου παιδιά μπορώ να καταλάβω το γιατί!

Αργότερα που πλέον μπορούσα να αγοράζω τις κάρτες που ήθελα…τους είχα γεμίσει όλους!!!

Μετά ήρθε η διαμονή μου στην Αγγλία

Η χώρα της Κάρτας νομίζω…Έχουν κάρτες εκεί για τα πάντα…..Απο το να ευχηθείς σε έναν γονιό για το μωράκι του…μέχρι για εκείνον που απλά έσπασε το πόδι του!!

Όταν ήρθα αντιμέτωπη με αυτό….ΞΕΤΡΕΛΛΑΘΗΚΑ!!!!!

Ένας λόγος ακόμα γιατί κάτι με δένει με αυτήν την χώρα!

Έχω ακόμα κάρτες από γενέθλια που μου είχαν κάνει φίλοι στο Πανεπιστήμιο , ή από την δουλειά μου όταν έφυγα για το Μεταπτυχιακό μου αργότερα!!

Ακόμα τις έχω…τις φυλάω σαν φυλαχτό…

Δεν σου φέρνουν μόνο μνήμες από το παρελθόν αλλά σε γυρίζουν σε εκείνες τις στιγμές τόσο έντονα που νιώθεις ότι είσαι εκεί…το γεύεσαι και πάλι!

Αυτό που αποτυπώνει κάποιος σε μια κάρτα ,σε ένα χαρτί , σε ένα post-it πάντα το θεωρώ το πιο έντονο..το πιο συγκινητικό κομμάτι αυτού που το γράφει…γιατί σημαίνει ότι όσα αισθάνεται είναι σε εκείνο το χαρτάκι….

Σε εκείνο το βιβλίο αφιέρωση ,και πάντα τότε λες τα πιο σημαντικά πράγματα….συναισθήματα που δεν μπορούν να βγουν αλλιώς!

Τι μεγάλος θησαυρός είναι αυτός!

Πέρσι ένα πλάσμα , ένα κορίτσι που αγαπώ πολύ μας έστειλε ένα μικρό δέμα για τα Χριστούγεννα….Με ένα βιβλίο για τα παιδιά και μια υπέροχη κάρτα για εμένα…..

Παρόλο που η κάρτα είναι Χριστουγεννιάτικη εγώ την έχω πάντα μαζί μου στην ατζέντα μου….

Τα λόγια αυτά είναι για εμένα ανεκτίμητα…την διαβάζω όταν έχω λίγο χρόνο…όταν έχω λίγη κακή διάθεση….και τσουπ!..αυτό είναι…

Μαγικά λόγια στην στιγμή…μια νοητή αγκαλιά που την νιώθεις και όλα είναι τέλεια και πάλι…πήρες την δύναμη σου από ένα πολύ δικό σου άνθρωπο!!!

Την δύναμη των λέξεων ποτέ δεν την απαξίωσα…ποτέ!

Αυτά που μπορεί να ειπωθούν τα θυμάσαι…αυτά όμως που γράφονται μένουν….τα διαβάζεις , θυμάσαι στιγμές , μένουν και πάντα σε κάνουν να νιώθεις την ένταση αυτού που διαβάζεις…την ένταση των συναισθημάτων…αυτών που μπορεί να είχε εκείνη των ώρα ο αποστολέας!

Γιατί  έτσι εκφράζομαι και εγώ….και οι λέξεις έχουν τόση δύναμη.!!

Όταν ο Κωνσταντίνος άρχισε το σχολείο , ένα πρωινό που του ετοίμαζα την τσάντα του γιατί εκείνος τα βράδυ δεν είχε κουράγιο και βάζοντας τα βιβλία του στην τσάντα του,  του έγραψα ένα »σε αγαπώ πολύ…μηη το ξεχνάς….να το θυμάσαι»…

Καλημέρα αγόρι μου ….»….και το έβαλα εκεί που θα άνοιγε για να γράψει εκείνη τη μέρα Ορθογραφία!

Όταν γύρισε από το σχολείο με αγκάλιασε τόσο σφιχτά και μου έδωσε ένα φιλί χωρίς να πει τίποτα..όμως τα έλεγε όπλα!

Και το βράδυ που έπεσε να κοιμηθεί μου είπε…»μαμά…μου άρεσε πολύ το γραμματάκι ου μου έγραψες…και εγώ σε αγαπώ πολύ»!

…..Προχθές το μεσημέρι που εγώ ετοιμαζόμουν για δουλειά , ήρθε στο γραφείο μου και μου είπε…»μαμά..αυτό είναι για εσένα»….και ήταν δικά του γράμματα , δικές του σκέψεις , δικά του συναισθήματα….απλά αλλά τόσο έντονα…

«Μαμά , σε αγαπώ πολύ, πολύ, πολύ και θέλω να είσαι πολύ ευτυχισμένη και να αγαπάς εμένα και τον Βαγγέλη…..το βαλεντινάκι σου…σε αγαπώ μαμά»…….

…..Λόγια που σου μένουν…λόγια αγάπης…Λόγια που σε σταματούν να αναρωτιέσαι για το αν κάνεις το σωστό , που σε σταματούν να νιώθεις τύψεις…γιατί αυτό το γραμματάκι σε έκανε να νιώσεις ότι Ναι…ό.τι κάνεις το κάνεις σωστά!

Καλό Σαββατοκύριακο…

Με αγκαλιές και μικρά γραμματάκια με λίγες λέξεις…δεν χρειάζονται πολλά…

……………………..Αφροδίτη……………………

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s