Όταν νιώθεις το Γιατί , ξέρεις και το Πως!


Από την πρώτη στιγμή που ο Κωνσταντίνος πήγε σχολείο , από το προνήπιο κιόλας του είχα εξηγήσει όσο πιο απλά μπορούσα τι θα αντιμετώπιζε ίσως στην τάξη του.

Καταστάσεις που ίσως δεν θα του ήταν ευχάριστες , συμμαθητές που ίσως δεν τα έβρισκε μαζί τους και διάφορα άλλα που μια μαμά λέει συνήθως στα παιδιά της.

Προσπαθούσα να τον κάνω να φανταστεί μια κατάσταση που ίσως θα του συνέβαινε και πώς θα την έλυνε.

Με λίγα λόγια προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι στο περιβάλλον του σχολείου κανείς δεν θα είναι σαν εκείνον , ότι υπάρχουν διαφορετικοί χαρακτήρες εκεί, γιατί ουσιαστικά όλοι είμαστε διαφορετικοί!

Όταν ο Κωνσταντίνος λοιπόν πήγε προνήπιο όλα ξεκίνησαν πολύ καλά!

Ήταν ενθουσιασμένος με το ότι πήγαινε σχολείο ,με το ότι είχε τσάντα , ότι είχε φίλους…περνούσε καλά!

 

Έκανε φίλους σχετικά αμέσως…Μπορεί να μην κατέληξε αμέσως στους φίλους που έχει σήμερα αλλά μέσα σε λίγο καιρό μου μιλούσε ήδη για τους φίλους του!

Κάποια στιγμή , λίγο πριν τα Χριστούγεννα και ενώ ήμουν στον αδελφό μου ένα απόγευμα , ο αδελφός μου μου είπε ότι ο Κωνσταντίνος του περιέγραψε ένα περιστατικό με έναν συμμαθητή του…Ο συμμαθητής του για κάποιο λόγο , για ένα παιχνίδι που είχε ο δικός μου , τον έπιασε από τον λαιμό και τον έσπρωξε στον τοίχο, συνεχίζοντας να τον πιέζει στον λαιμό του…!

Ακούγοντας όλο αυτό , φέρνοντας το περιστατικό εικόνα στο μυαλό μου….πάγωσα.!

Πώς ένα μικρό παιδί σκέφτηκε να λύσει την διαφορά που είχε με τον συμμαθητή του με αυτόν τον   τόσο επικίνδυνο τρόπο ;

Και γιατί να τύχει αυτό στο δικό μου παιδί ;

Πώς αισθάνθηκε το αγόρι μου εκείνη τη ώρα ;

Με την πρώτη σκέψη βέβαια θες να πας την επόμενη μέρα στο σχολείο και να λύσεις το θέμα αυτό..να επιτεθείς ίσως στη Δασκάλα για ποιον λόγο δεν ενημερώθηκες , να «πιάσεις» την μαμά του παιδιού που επιτέθηκε στο παιδί σου και άλλες πολλές και εντελώς φυσιολογικές αντιδράσεις!

Όταν μου το έλεγε ο αδελφός μου, θυμάμαι μου έλεγε…»μην φοβάσαι…παιδί είναι…γίνοτναι αυτά»….Και είχε δίκιο…γίνονται αυτά

Θυμάμαι στο σχολείο το δικό μου πάντα υπήρχαν τα παιδιά τα λίγο πιο ανήσυχα , τα πιο αντιδραστικά , τα πιο άτακτα….Και πάντα θυμάμαι τους συμμαθητές μου να μιλούν πίσω από την πλάτη τους , να κρυφογελούν , να κάνουν χώρο να περάσουν εκείνοι ,ακόμα και να μην τους ακουμπήσουν!

Θυμάμαι Γονείς που ερχόντουσαν στο σχολείο για να ζητήσουν ευθύνες για το ότι εκείνο το παιδί χτύπησε το δικό τους…Θυμωμένοι γονείς εναντίον γονιών !

Τι άσχημη εικόνα!

Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το βλέμμα εκείνων των παιδιών…..Δεν ήταν βλέμμα εκδικητικό , ειρωνικό .

Ήταν ένα βλέμμα φοβισμένο , αγχωμένο , λυπημένο….Έβλεπες την μοναξιά των παιδιών αυτών , ήταν ξεκάθαρο…

Τότε σε εμένα δεν ήταν τόσο ολοφάνερο βέβαια…

Έγινε όμως αργότερα και κατάλαβα πολλά!

Πάντα αισθανόμουν συμπόνια για εκείνους…Έμπαινα στην θέση τους και προσπαθούσα να καταλάβω  το πώς ένιωθαν….και αυτό που αισθανόμουν ήταν μια απέραντη λύπη…στεναχώρια!

                              Image

Για τους λόγους που εκείνοι ήξεραν…εκείνοι γνώριζαν…δεν χρειαζόταν να τους ρωτήσεις…φαίνοταν όλα στοπ βλέμμα τους…Πόνος….Θλίψη…

Στην σκέψη αυτών των παιδιών , αισθάνομαι ανήμπορη , σαν να νιώθω την δική τους θλίωη….Σαν να μην μπορώ να κάνω κάτι…

Το θέμα που είχε προκύψει λοιπόν στο προνήπιο το συζήτησα μαζί του  και του εξήγησα τι μπορεί να κάνει για να λύνει καταστάσεις παρόμοιες.

Όταν πήγε στην Πρώτη Δημοτικού , στο σχολείο με την μεγάλη αυλή , το επεκτείναμε το θέμα αυτό…πριν αρχίσει ακόμα το σχολείο.!

Πώς να εξηγήσεις λοιπόν σε ένα παιδί τόσο μικρό αυτό που μπορεί να αισθάνεται κάποιο άλλο  ;

Πώς να του εξηγήσεις χωρίς να προσβάλεις το δικό σου το παιδί , να μην θίξεις τα δικά του αισθήματα και να μην φανεί ότι δεν είσαι μαζί του…

Δύσκολες καταστάσεις…..

Του είπα λοιπόν όσο πιο απλά μπορούσα ότι καταρχήν παιδιά κακά δεν υπάρχουν….

Όλα τα παιδιά είναι καλά , απλά υπάρχουν κάποια πράγματα στην ζωή κάποιων παιδιών που είναι άσχημα , «κακά»….οι Καταστάσεις είναι κακές..όχι εκείνα!

Υπάρχουν παιδιά που είναι λυπημένα , θυμωμένα και δεν ξέρουν άλλον τρόπο για να αντιδράσουν και αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο…

Δεν είναι ωραίος βέβαια…αλλά δεν ξέρουν άλλον…Προσπαθούν όμως έτσι να προστατεύσουν τον εαυτό τους.

Απλά λοιπόν του εξήγησα το γιατί εκείνα αντιδρούν έτσι…το πώς όμως θα το λύσει ο Κωνσταντίνος .

Ήμουν σίγουρη ότι θα το έβρισκε εκείνος…..Πάντα τα παιδιά βρίσκουν την λύση όταν καταλάβουν , όταν νιώσουν….!

Και έτσι έγινε….

Από τότε ο Κωνσταντίνος δεν μου ανέφερε ξανά περιστατικό παρόμοιο με εκείνο στο προνήπιο.

Και αν συμβεί να είναι μπροστά σε κάτι τέτοιο απλά εκείνος προσπαθεί πλέον να κάνει και τους άλλους να καταλάβουν και αυτοί!

Οι διάφοροι γονείς βέβαια αντιδρούν σαν …γονείς.

Όταν πάω να πάρω τον μικρό από το σχολείο ακούω σχόλια για εκείνα….μισόλογα για αυτά , περίεργα βλέμματα προς τους γονείς τους…..

Και με τον Κωνσταντίνο τότε απλά κοιταζόμαστε και ξέρουμε ότι δεν είναι έτσι…..Και τότε ξέρω και εγώ ότι το δικό μου τουλάχιστον παιδί δεν θα τους βάλει ένα Χ , δεν θα τους βάλει στο περιθώριο γιατί εκείνος θα ξέρει , θα καταλαβαίνει , θα νιώθει…Και αυτό με ενδιαφέρει….

να Νιώσει!

Γιατί έτσι θα βρει και την λύση…

Ο Μ. , το μικρό αγόρι που είχε πιάσει τον Κωνσταντίνο από τον λαιμό είναι στην τάξη του τώρα…στην Δευτέρα Δημοτικού….και κάθονται μαζί….

Αυτό για εμένα λέει πολλά!

 

Δεν υπάρχουν παιδιά στο περιθώριο αν δεν τα βάλουμε εμείς!

Καλημέρα …Καλή Βδομάδα!

…………………………….Αφροδίτη…………………

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Όταν νιώθεις το Γιατί , ξέρεις και το Πως!

  1. Ο/Η Βενετία λέει:

    Καλημέρα Αφροδίτη μου… Πολύ ωραία το έθεσες το θέμα… Ενδιαφέρον… θα μιλήσω κιόλας σήμερα στον μικρό μου γι αυτό, δεν είχε τύχει να μας συμβεί κάτι παρόμοιο και δεν το είχα επεξεργαστεί… Σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνεις…!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s