Αδέλφια είναι…..!!


Όταν ήμουν έγκυος στον Βαγγελίνο είχα τόσο άγχος!

Άγχος όχι για το πώς θα πάει η γέννα , αν και η εγκυμοσύνη μου ήταν αρκετά δύσκολη αλλά το πώς εγώ θα τα βγάλω πέρα με δύο παιδιά.

Κυρίως στο χρόνο που θα μοιράζω ανάμεσά τους και πώς ο Κωνσταντίνος θα δεχτεί τον Βαγγελίνο!

Όταν γέννησα γύρισα σπίτι ήμουν τόσο αγχωμένη με την αντίδραση του Κωνσταντίνου που δεν έβλεπα την ώρα να πάω σπίτι για να τελειώσει αυτό το μαρτύριο που περνούσα!Βέβαια ο Κωνσταντίνος δεν είχε δείξει δείγματα στο ότι θα ζηλεύει γιατί έδειχνε ότι περίμενε τον αδελφό του με μεγάλη ανυπομονησία!

Όμως άλλα αυτά που έλεγε εκείνος άλλα μετά βλέπεις.

Είχα ακούσει και διάφορες ιστορίες από αντιδράσεις παιδιών για τα αδέλφια τους και πρέπει να ομολογήσω ότι το άγχος είχε πάρει τη μορφή..τρόμου!!

Τελικά ακόμα αντηχεί η φωνή του Κωνσταντίνου καθώς ερχόταν να μας καλοσορίσει στην είσοδο με τον αδελφό του!

«Ο αδελφός μου!!!!!!Ήρθε ο αδελφός μου!!!!!»

Και τότε μονομιάς η καρδιά μου ηρέμησε!

Από εκείνη την στιγμή ένιωσα την αγάπη που έχουν μεταξύ τους.!Αυτό το μαγικό δέσιμο που υπάρχει στον δεσμό μεταξύ των αδελφών!

Λένε ότι τα δίδυμα αδέλφια έχουν ένα μυστικό κώδικα που τους επιτρέπει να επικοινωνούν μεταξύ τους!Και πραγματικά όταν δεις δίδυμα μπορείς να το καταλάβεις!

Όμως αυτό που νιώθω είναι ότι και αδέλφια πέρα από τα δίδυμα, έχουν αυτό το μαγικό δεσμό!

                         Image

Ο Κωνσταντίνος έχει περίπου 4 χρόνια διαφορά με τον αδελφό του.Είναι αρκετά αλλά τελικά πλέον μπορώ να πώ ότι είναι μια εποικοδομητική διαφορά ηλικίας!

Ο μεγάλος του μαθαίνει διάφορα που ήδη γνωρίζει εκείνος όπως ζωγραφική , παζλ , κολύμπι και ο μικρός τον ακούει με τόση προσοχή!

Το βλέμμα του Βαγγελίνου όταν κοιτάζει τον αδελφό του είναι τόσο γεμάτο από αγάπη , από περηφάνια που τον έχει αδελφό , από το ότι είναι εκείνος ο αδελφός του!

Ο Κωνσταντίνος είναι τυχερός που έχει εκείνον αδελφό και ο Βαγγελινος είναι τυχερός που έχει τον Κωνσταντίνο!

Όταν ο Κωνσταντίνος μαθαίνει κάτι του μικρού , εκείνος γυρνάει και του λέει «Κωνσταντίνε , Σ αγαπάω!»

Τις προάλλες ο Κωνσταντίνος ετοίμαζε την τσάντα του για το σχολείο….ο μικρός είναι πάντα δίπλα του οπότε ο Κωνσταντίνος του λέει…»Θες να με βοηθήσεις να φτιάξω την τσάντα μου  ;»…Ο μικρός ενθουσιάστηκε τόσο με αυτό…ενθουσιάστηκε που ο Μεγάλος αδελφός του ζήτησε την δική του βοήθεια!

Τον ρωτούσε αν θέλει αυτά τα βιβλία , αν τα άλλα να τα βάλει στο συρτάρι του , του θύμισε να πάρει τα χαρτομάντηλα μαζί του και στο τέλος του λέει

«Κωνσταντίνούλη μου…είμαι πολύ περήφανος για εσένα!!»

 

Όταν ο ένας πάει κάπου δεν μπορεί να σκεφτεί ότι θα πάει μόνος του και αποζητά , απαιτεί την παρουσία του άλλου!

Όταν ο μικρός είναι κάπου μαζί μου , σκέφτεται εκείνον!

Όπως τότε που χρειάστηκε να πάμε στο Φαρμακείο για να αγοράσω κάτι και του έδωσε η Φαρμακοποιός ένα γλυφιτζούρι και εκείνος δεν το έπαιρνε αν δεν του έδινε εκείνη και ένα ακόμα για τον αδελφό του!!

Όταν ο Κωνσταντίνος πήγε σχολείο στην Πρώτη Δημοτικού , όταν ξύπνησε ο Βαγγελίνος και δεν είδε στο σπίτι τον αδελφό του , εκείνος έκλαιγε για μια βδομάδα που δεν ήταν εκείνος εκεί!

Η λαχτάρα που είχε όταν τον είδε το ίδιο μεσημέρι στο σχόλασμα θα μου μείνει έντονα στην μνήμη μου…Είναι από τις στιγμές που θες να τις κρατήσεις ζωντανές!

                       Image

Με το που βλέπει ο μικρός τον μεγάλο του αδελφό , έτρεξε φωνάζοντας με τόση λαχτάρα το όνομα του…»Κωνσταντινούλη μου!!»…, πέφτοντας στη αγκαλιά του!!Ακόμα αισθάνομαι αυτόν τον κόμπο στον λαιμό μου όταν θυμάμαι εκείνη την στιγμή….

Πριν έρθει στον κόσμο ο Βαγγελίνος,  ο Κωνσταντίνος ήταν μόνος του και απολάμβανε την χαρά του ότι έχω όλους και όλα για εμένα!

Με τον ερχομό του όμως , εκείνος έμαθε στον άλλον την έννοια αγαπώ , μοιράζομαι , με άλλα λόγια την ενσυναίσθηση!

Η ζήλια υπάρχει βέβαια!

Αν ήταν όλα τόσο τέλεια τότε δεν θα ήταν κάτι σωστό.

Μαλώνουν για το ποιος θα πάρει τα πατίνια , ποιος θα ζωγραφίσει με τις νερομπογιές , ποανού είναι η σειρά να πάει βόλτα με τον μπαμπά στο γυμναστήριο..

Μαλώνουν στην στιγμή αλλά με του που είτε ο ένας  είτε ο άλλος δει τον άλλον ότι κάτι έχει, τότε όλα αλλάζουν μεμιάς!

Τις προάλλες περάσαμε ένα μικρό διάστημα που ο ένας δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τον άλλον.Ήταν από εκείνες τις μέρες…ο Κωνσταντίνος είχε πολύ διάβασμα για το σχολείο , Ταεκβοντο , Αγγλικά και απλά γυρνούσε σπίτι τόσο κουρασμένος!

Ο μικρός με το που ερχόταν ο αδελφός του πήγαινε κοντά του και του μιλούσε , του ζητούσε να παίξουν και αν έβλεπε ότι ο μεγάλος δεν ανταποκρινόταν τότε άρχιζε ο τσακωμός!!!!

Όταν λοιπόν μειώθηκε η ένταση μου είπε ο μικρός ότι ο λόγος που ενοχλούσε τον μεγάλο ήταν …ότι ήθελε να παίξει με τον Κωνσταντίνο!!!!

Πολύ απλό!

Ήθελε τον αδελφό του!

Όταν όμως δεν ξέρεις πως να εκφράσεις αυτό που θες από τον άλλον τότες απλά γίνεται ένας μικρός πανικός.λογικό είναι…Κάτι που δεν συμβαίνει με τους μικρούς μόνο….

Όταν λοιπόν η «παρεξήγηση» λύθηκε , τότε όλα ήρθαν στην θέση τους.!Χαμόγελα και ανακούφιση στα μάτια τους!

Αυτό που τους λέω πάντα είναι ότι ο  ένας πάντα θα έχει τον άλλον , ότι ο ένας θα είναι πάντα στο πλευρό του άλλου όταν θα υπάρξει η ανάγκη , όταν κανείς άλλος δεν θα είναι εκεί…όταν εγώ και ο πατέρας τους δεν θα είμαστε εκεί…Τότε ο ένας θα έχει τον άλλον!!

Και δεν χρειάζονται πολλά λόγια να δείξουν τι αισθάνονται για τον άλλον…Το λένε τα μάτια τους , οι αγκαλιές τους , τα σ΄αγαπώ τους!!

Αυτός ο δεσμός δεν μπορεί παρά να είναι μαγικός!!! 

Δεν ξέρω να τους ενισχύουμε εμείς οι γονείς , αυτό το δέσιμο εννοώ.

Δεν ξέρω αν είναι κάτι που υπάρχει από την φύση.

Αυτό που ξέρω είναι ότι υπάρχει και το νιώθουν.

Αυτό που με συγκινεί είναι ότι ο ένας ζει και νιώθει τον άλλον!!

Ξέρουν ότι ο ένας θα είναι εκεί για τον άλλον , ότι έχουν ο ένας τον άλλον!!!

Και αυτό είναι κάτι το θαυμάζεις!

Πολλές φορές όταν τσακώνονται τους αφήνω να λύσουν μόνοι τους τις διαφορές τους.Ο πατέρας ους ή η γιαγιά που τους βλέπει προβληματίζονται με τις φωνές…όμως μετά ξέρω ότι θα τα βρούν , ότι θα νιώσει ο ένας τον άλλον , ότι θα θυμηθούν αυτά που τους έχω πει για εκείνους και τότε με αυτό το μαγικό , όλα αλλάζουν!!

Μέσα από τις διαφορές τους μαθαίνει ο ένας τον άλλον και αγαπιούνται ακόμα πιο πολύ…το δέσιμο που έχουν γίνεται ακόμα πιο δυνατό!

Και αυτό έχει τελικά σημασία…και μου το έχουν μάθει τα δύο μου αγόρια αυτό!

                         Image

 

Καλή βδομάδα…..Μπαίνουμε σε κλίμα γιορτινό……

……………………….Αφροδίτη……………….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s