Ένα «ξεκλείδωμα » Ψυχής…..


Την προηγούμενη βδομάδα ήταν  η μέρα για τα άτομα με «Ειδικές Ανάγκες».

Μια μέρα που απλά όλοι οι υπόλοιποι θυμόμαστε ότι υπάρχουν αυτά τα παιδιά!

Τι  κρίμα μια μέρα να μας θυμίζει κάτι που πρέπει να θυμόμαστε όλο τον χρόνο.

Δεν θέλω να γράψω κάτι σήμερα για τα παιδιά …για αυτά τα τόσο ιδιαίτερα παιδιά , αυτά

τα χαρισματικά παιδιά που έχουν μόνο να δώσουν , αλλά θέλω να μιλήσω για τους γονείς.

Οι γονείς αυτοί που δεν έχουν κάτι το διαφορετικό από όλους τους άλλους  άλλα και εκείνοι με την σειρά τους δίνουν σε όλους τους υπόλοιπους!

Η ενασχόληση μου με τα παιδιά με κάποιο σύνδρομο  με έμαθε πολλά!

Με έμαθε να δίνω  χωρίς αντάλλαγμα , με έμαθε να ακούω , με έμαθε να κοιτώ τις λεπτομέρειες , να κοιτώ σε βάθος , να βλέπω με τα μάτια της καρδιάς , της ψυχής!

Κάθε φορά που έρχομαι σε επαφή με γονείς με αυτά τα τόσο χαρισματικά παιδιά , τους ακούω φοβισμένους  και  τρομαγμένους!

Και πόσο δίκιο έχουν!

Φοβούνται για αυτό το άγνωστο που έχουν να αντιμετωπίσουν , φόβο για το περίγυρο που έχουν να αντιμετωπίσουν , φόβο για την ζωή των παιδιών τους .

Ο φόβος δεν είναι καλός σύμβουλος αλλά στο τέλος βοηθάει με τον δικό του τρόπο να είναι εκείνοι μπροστά για τα ίδια τα παιδιά τους!

Τύψεις , ενοχές ίσως και ντροπή που το παιδί τους να μην ανταποκριθεί στις προσδοκίες της κοινωνίας για το «Φυσιολογικό»!

Στην αρχή όλα τα συναισθήματα είναι αρνητικά!

Είναι αρνητικά είτε προς το παιδί , είτε προς εκείνους , είτε προς τον θεραπευτή , προς την κοινωνία!

Και όσο παράξενο ακούγεται έτσι πρέπει να είναι…

Όλα πρέπει να είναι αρνητικά γιατί αυτό τους ανοίγει τον δρόμο προς το θετικό αποτέλεσμα!

Αυτό τους δίνει την δύναμη  να παλέψουν , να εναντιωθούν , να δυναμώσουν  , να δουν το πόσο δυνατοί είναι για τα παιδιά τους αλλά και για εκείνους!

Και στο τέλος πάντα βγαίνουν Νικητές!

Όταν κάτι αρχίζει αρνητικά , πάντα τελειώνει θετικά!

Αυτό το ακολουθώ πάντα ,είτε στην ζωή μου , είτε στις ομάδες , είτε στις θεραπείες των παιδιών μου!

Όταν βιώνεις κάτι στην αρχή με αρνητικό τρόπο βιώνεις όλη την σκληρότητα της αλήθειας σου!

Έρχεσαι αντιμέτωπος με όλο το τρόμο που έχεις  μπροστά σου , όλη την άσχημη αυτή αλήθεια!

Και περνάει ο καιρός και εσύ μπορεί να αισθάνεσαι ακόμα πιο άσχημα , ακόμα πιο θυμωμένος , ακόμα πιο άτυχος για όλο αυτό , ίσως και να ζηλεύεις λίγο για αυτό που όλοι οι άλλοι ζουν ενώ εσύ πρέπει να παλέψεις για αυτό , να παλέψεις και να το κατακτήσεις!

Και Ναι!

Στο τέλος  τρ κατακτάς!

Οι γονείς όμως δεν είναι μόνοι.

Στην αρχή πρέπει να βιώσουν και αυτό , την μοναξιά τους , τον αποκλεισμό τους ίσως!

Όμως στην πορεία όλα αλλάζουν!

Όλα παίρνουν άλλη τροπή!

Τα παιδιά , αυτά τα χαρισματικά παιδιά βοηθάνε σε όλο αυτό!

Όταν κάποιος τους βοηθήσει με τον σωστό τρόπο , όταν κάποιος  τους δείξει εμπιστοσύνη , αγάπη , «δει» μέσα τους  την δική τους αλήθεια , τότε κάτι γίνεται εκεί , εκεί σε αυτό το περίεργο σημείο!

Εκείνη την ώρα τα παιδιά αυτά απλά έχουν «ξεκλειδώσει «

 

                                                                 Image

 

                                                           http://www.layoutsparks.com/pictures/heart-28

 

Έχουν ανοίξει την καρδιά τους , έχουν αφήσει τους άλλους να δουν μέσα στην ψυχή τους , να δουν όλα αυτά που μέχρι τώρα τους κρατούσαν ‘όλους  μακριά τους. εκεί είναι λοιπόν που σπάει ο πάγος…σπάει ο πάγος ανάμεσα στα παιδί και τους γονείς!

Και τότε οι γονείς αυτοί που τόσο έχουν νιώσει αβοήθητοι , μόνοι , θυμωμένοι τότε βλέπουν και εκείνοι πόσα μπορείς να καταφέρεις με την θέληση , την επιμονή , το θάρρος!

Γιατί όλα αυτά τα χαρισματικά έχουν μάθει την επιμονή από τους γονείς , γιατί εκείνοι τους έχουν δείξει το πώς να παλέψουν .

Την αγάπη  και  το πώς να επιμείνουν το έχουν δείξει τα παιδιά στους γονείς , την απλότητα σε πράγματα που δεν είχαμε προσέξει πριν , τους το έχουν μάθει εκείνα!

Τη χαρά που μπορείς να πάρεις από κάτι πολύ απλό μας την μαθαίνουν εκείνα!

Το πιο σπουδαίο όμως όλων είναι ότι τα πιο σημαντικά πράγματα είναι για τν καθένα κάτι διαφορετικό , είναι κάτι πολύ απλό , τόσο απλό, ένα χαμόγελο που θα μας δώσει ένα χαμόγελο που θα του δώσουμε εμείς , μια αγκαλιά , ένα βλέμμα που δεν χρειάζεται να πεις κάτι γιατί απλά το νιώθεις!

Η σχέση αυτή που δημιουργούν αυτοί οι Γονείς και εκείνα τα παιδιά είναι τόσο χαρισματική από μόνη της εν τέλει!

Ο ένας «δουλεύει» για τον άλλον , χωρίς να το γνωρίζει κανένας από τους δύο τελικά !

Είναι μια σχέση τόσο  γερή , πατά πάνω σε άλλες βάσεις δυνατές και έτσι δημιουργείται μια τόσο κρυστάλλινη σχέση , τόσο καθαρή!

Οι γονείς αυτοί  θέτουν την σχέση με το παιδί τους σε άλλες βάσεις , πιο γερές , πιο στέρεες.

Δυναμώνει καθημερινά !

Όταν ένα παιδί τελικά φτάσει στο σημείο να ξεκλειδώσει την ψυχή του τότε μαθαίνει εκείνο το ίδιο και στον γονιό του , του μαθαίνει να «ανοίξει» την ψυχή του , τα μάτια του , ξεκλειδώνει ολόκληρος!

Πόσο μαγική μπορεί να είναι μια τέτοια σχέση , πόσο τυχεροί αυτοί που το ζουν όλο αυτό!

Στο τέλος λοιπόν έρχεται η περηφάνια , η αποδοχή του ενός για τον άλλον!

Και αυτό είναι κάτι που το έχω ζήσει , το έχω νιώσει και πραγματικά εγώ τότε , εκείνη την στιγμή  ζηλεύω!

Ζηλεύω εκείνους που πάλεψαν , πόνεσαν , άνοιξαν τις πληγές τους , τις γεύτηκαν αλλά βγήκαν τόσο δυνατοί ,τόσο «καθαροί».

Και αυτό από μόνο του είναι πράγματι αξιοζήλευτο……

Έχουν να μας μάθουν τόσα πολλά τελικά εκείνοι οι γονείς!

Απλά εμάς πλέον ήρθε η δική μας ώρα…..

Ήρθε η δική μας στιγμή να «ξεκλειδώσουμε» τις δικές μας ψυχές….

 

Για όλους εσάς που μας δίνεται τόσα ….

 

……………………………………..Αφροδίτη………………………….

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s