Μια Βαφτιση αιτια για ενα Υπεροχο διημερο…..


Έχω καιρό να γράψω στο Blog  μου…..

Δουλειά και χαρά!!!!

Πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι από τις τυχερές που η δουλεία μου είναι το πιο ευχάριστο πράγμα που κάνω για εμένα αλλά στην ουσία για τους άλλους…Αυτή είναι η φύση της δουλειάς μου…Προσφέρω σε άλλους αλλά με έναν μαγικό τρόπο βοηθώ και τον εαυτό μου!

Από το καλοκαίρι που γυρίσαμε από τις διακοπές μας δεν έχουμε φύγει καθόλου από την Αθήνα!

Είναι τόσες οι υποχρεώσεις και οι δικές μας και των παιδιών που ο χρόνος τα σαββατοκύριακα είναι χρόνος ξεκούρασης και χαλάρωσης για εμάς!

Βόλτες το πρωί του Σαββάτου , δουλειές σπιτιού , διάβασμα σχολείου , επιτραπέζια το βράδυ , ταινίες παιδικές ή οικογενειακές και την επόμενη μέρα αράζουμε σε καναπέδες και κρεβάτια!!!!!

Έχουμε πολύ καιρό λοιπόν να φύγουμε εκτός Αθηνών λοιπόν!

Ήρθαν οι γιορτές των Χριστουγέννων και λόγο ιώσεων καθίσαμε πάλι σπίτι παρόλο που δεν μας πείραξε γιατί είχαμε πολλά να κάνουμε!

Όμως η έλλειψη μιας σύντομης εκδρομής έστω κοντά στην Αθήνα ή στο σπίτι μας στην Εύβοια δεν πραγματοποιήθηκε….Και η ανάγκη μας για να αναπνεύσουμε λίγο καθαρό αέρα , να έρθουμε κοντά στην φύση δεν ήταν μόνο ανάγκη για εμάς αλλά και για τα παιδιά!

Ο Κωνσταντίνος και ο Βαγγελίνος ολοένα μου ζητούσαν να πάμε ένα διήμερο στο σπίτι στην Εύβοια.Τους αρέσει τόσο εκεί που πραγματικά το έχουν ανάγκη να πηγαίνουν και στο σπίτι μας.

Η φύση του ανθρώπου να είναι κοντά στον χώρο από όπου προήλθε…..

Στεναχωριόμουν που μου το έλεγαν και εγώ δεν μπορούσα να τους πάω λόγω είτε κούρασης , είτε δουλειάς.

Και έτσι στα μέσα του Γενάρη μας ήρθε μια πρόσκληση από ένα αγαπημένο μέρος , από ανθρώπους ανοιχτόκαρδους που σε γεμίζουν.

Μια Βάφτιση λοιπόν έγινε η αφορμή να πάμε στα Τρίκαλα!!!

Με το που το αποφασίσαμε δεν βλέπαμε την ώρα να πάμε.

Κανονίζαμε τα πρόγραμμα τα μας έτσι ώστε να φύγουμε όσο το δυνατόν πιο χαλαροί….Σκεφτόμασταν τι θα κάνουμε εκεί , πού θα πάμε βόλτες , ποιοι θα είναι παρέα μας , τα πάντα σκεφτόμασταν είτε φωναχτά , είτε ο καθένας μόνος του!

Και έφτασε η μέρα πριν το μεγάλο ταξίδι…….

Χαλαροί δεν μπορείς να πεις ότι φύγαμε…..Μια μέρα πριν εγώ  τελείωσα από την δουλεία μου αργά το βράδυ…

Γύρισα σπίτι κουρέλι από την κούραση αλλά από τόσο μεγάλη προσμονή ότι την επόμενη μέρα θα είμαι εκεί!!!

Την επόμενη ξεκινήσαμε με τόση χαρά….αν και γυρίσαμε  πίσω στο σπίτι κάνα δύο φορές γιατί από την τόση λαχτάρα για να φύγουμε…είχαμε ξεχάσει τα δώρα της μικρής!!!!!!

Τόσο πολύ…..

Τελικά ξεκινήσαμε….

Με ένα αυτοκίνητο γεμάτο….

Από  χαρά , ανυπομονησία για το πότε θα φτάσουμε….Ο Βαγγελίνος μετά από ένα δεκάλεπτο…..ταξιδιού με ρώτησε αν ….φτάνουμε!!!!!!

Η διαδρομή προς Τρίκαλα είναι μεγάλη….Κάνουμε και στάσεις για να ξεπιαστούν τα μικρά….Ο καιρός αυτήν τη φορά ήταν …..Ομιχλώδης!!

Λόγω του πρωινού ταξιδιού μας όμως δεν μας πείραζε απολαύσαμε!!

Υπέροχη διαδρομή!

ImageImage

 

 

Φτάνοντας Τρίκαλα πλέον τα παιδιά φώναζαν από την χαρά τους γιατί ήξεραν ποιους θα έβλεπαν εκεί , τι θα έκαναν , ήξεραν ότι οι ξαδέλφες τους τους περίμεναν και έκαναν σχέδια για την ημέρα της βάφτισης…

Ποιος θα κρατάει την λαμπάδα , ποιος θα μοιράσει μπομπονιέρες και ο Βαγγελίνος κανόνιζε ποιος θα βαφτίσει την μικρή!!!!!

Αιώνιος Βαγγελινος….πάντα απρόοπτος!!!!

Φτάσαμε Τρίκαλα και στο χωριό Γλίνος μεσημερακι….την πιο κατάλληλη ώρα να φτάσεις σε ένα χωριό….

Οι πίτες ήδη μύριζαν , η σούβλα ετοιμαζόταν , τα τσίπουρα είχαν πάρει την πιο καταξιωμένη θέση στο τραπέζι.

Image

 

Image

Εκείνη την ημέρα φάγαμε αργά το απόγευμα….

Ήταν από τις φορές που τα παιδιά απλά δεν καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν , ότι δεν γκρινιάζουν για το πότε θα φάνε ….

Image

Εμείς σε τόσο χαλαρούς ρυθμούς που δεν μας ένοιαξε τελικά ότι φάγαμε για μεσημέρι στις 6 το απόγευμα!!!!

Ήταν ένα τραπέζι τεράστιο…από ανθρώπους , φαγητά , γλυκά , κρασιά  , τσίπουρα , και γενιές πολλές στο τραπέζι εκείνο.

Ένα τόσο γεμάτο τραπέζι!

Φάγαμε με όρεξη , ήπιαμε με ευχαρίστηση και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας με πολλές πολλές ευχές!!

Πόσο μου αρέσει αυτή η οχλαγωγία

Το ίδιο βράδυ και αφού  όταν υπάρχουν παιδιά σε ένα σπίτι, εκείνα καθορίζουν πάντα τον τρόπο που θα διασκεδάσουμε…έγινε ένας πραγματικός χαμός…..

Ένα ανθρώπινο σάντουιτς!!!!!

Image

Image

Image

Ο Αλέξανδρος…μέλλλον μπαμπάς σε λίγους μήνες , , έκανε την προπόνηση του με 4 παιδιά και ένα μωρό….Και μπορώ να πω ότι τα κατάφερε άξια!!!!!

Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά αποζητούν τον Αλέξανδρο…..Είναι από εκείνους που γίνεται ένα με εκείνα…ζεί τη φαντασία τους…τον κόσμο τους…ζεί με τον δικό τους ρυθμό…και εκείνα απλά τον λατρεύουν!!!

Και αφού  έπαιξαν , φώναξαν , λαχάνιασαν…..ξαφνικά βρέθηκα εγώ με τον αδελφό μου και τον Αλέξανδρο που ξέφυγε με τρόπο από εκείνα τα ζιζάνια , για καφέ στα Τρίκαλα στις 9 το βράδυ!!!

Image

Πόσο λατρεύω  να σπάω το πρόγραμμα των παιδιών αλλά και το δικό μου επίσης….Πόσο ελεύθερη νιώθεις και χαλαρή…

Νομίζω ότι κάνω μια αταξία με τα μικρά…ότι συμμετέχω και εγώ μαζί τους και μου αρέσει!!!

Σαν παιδί για λίγο…..

Γυρίσαμε σπίτι κατάκοποι από μια τόσο έντονη μέρα…..Γυρίσαμε στην 01 00 και βρεθήκαμε να στρώνουμε πάλι τραπέζια….Εγώ απλά δεν άντεξα……Αγκαλιά με τα παιδιά σε ένα τεράστιο κρεβάτι!

Η Κυριακή ξημέρωσε και η μέρα της βάφτισης λόγος για τον οποίοι ήμασταν εκεί είχε φτάσει.

Έφτιαξα ένα καφέ…ελληνικό…και έβαλα το παλτό μου και βγήκα έξω στην αυλή να τον πιώ….

Απόλυτη ησυχία….

Μόνο εγώ και η φύση…να αισθάνεσαι το κρύο στο πρόσωπο χωρίς να κρυώνεις….πόσο περίεργο είναι αυτό  , να είσαι έξω στο κρύο με ένα παλτό πάνω από τι πιζάμες σου και με έναν καιρό λίγο πριν υπό το μηδέν και να μην κρυώνεις…..

Πόσο ξεκούραστη  ένιωσα…χαλαρή….

Όταν το μυαλό είναι ήρεμο…το σώμα το συνοδεύει σε ένα μαγευτικό χορό τελικά!

Η απόλυτη συνύπαρξη…..

Η βάφτιση ήταν όμορφη…

Η μικρούλα υπέροχη…Το κλάμα της ακούστηκε σε ολόκληρο τον Ναό!

Τα παιδιά απόλαυσαν την κάθε στιγμή…με παιχνίδια…face painting  , χορό….και τελικά έπεσαν στο αυτοκίνητο κουρασμένα για ύπνο…..

Image

Image

Image

Επιστρέψαμε αργά το βράδυ…Ο δρόμος του γυρισμού δεν ήταν εύκολος….Η ομίχλη ήταν απίστευτη και τρομακτική στον Δομοκό….

Όμως  οι καρδιές ήταν γεμάτες , η ξεκούραση και η φύση που απολαύσαμε μαγευτική..έστω και αν δεν είδαμε όση θα θέλαμε….

Όμως το ότι φύγαμε λίγο από το πρόγραμμα μας , το ότι ήρθαμε κοντά στη φύση , το ότι είδαμε ανθρώπους που είχαμε πολύ καιρό να δούμε μας έδωσε τόση χαρά και τόση κούραση από τα τόσα γεμάτα πράγματα που κάναμε επί δύο μέρες…

Ένα υπέροχο ταξίδι λοιπόν…..

Ένα ταξίδι που παρόλο που ήταν ουσιαστικά για μια μέρα …αναχώρηση Σάββατο…επιστροφή Κυριακή….Παρόλο που ήμασταν σε ένα σπίτι περίπου 20 άτομα…και την ημέρα της Βάφτισής απλά..είχες χάσει τν λογαριασμό….ένα ταξίδι που τελικά ίσως και να ήταν πιο κουραστικό από κάθε άλλη φορά  γιατί εκείνο το διήμερο ο Κωνσταντίνος έπρεπε να μάθει και την Προπαίδεια γιατί είχαν Τεστ….!!!!!

Ναι …ίσως κουραστήκαμε τελικά…..αλλά όμως η κούραση ήταν γλυκιά το βράδυ της Κυριακής….Δεν ακούστηκε κανείς να  παραπονιέται….απλά ο καθένας ήταν στις δικές του εικόνες που είχε πάρει από εκείνο το ταξίδι…..

Και αυτό έμεινε τελικά…..

Ακόμα πιο πολλές αναμνήσεις…

Αγάπη…αγκαλιές….Γέλια και ευχές….και χέρια να δίνουν και να παίρνουν!!!

Πόσο όμορφα ξεκίνησε ο μήνας λοιπόν….

Θοδωρή…ειρηνή….Να ζήσει η Αγγελική!!!!!

Να είναι τόσο χαρούμενη όσο ήταν αυτή η μέρα για εκείνη….

Τόσο γελαστή και τόσο «δυνατή»…..

Καλό Μήνα σε όλους….

Σε εμάς τουλάχιστον ξεκίνησε καλά…….

 ……………Αφροδίτη……..

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s