¨Ενα πολύτιμο Γράμμα!


Την προηγούμενη βδομάδα ο Κωνσταντίνος είχε μια εργασία.

Μάθαιναν για το πώς στέλνουμε γράμμα σε κάποιον.

Ποιος είναι ο αποστολέας , ο παραλήπτης , που γράφουμε την διεύθυνση , που βάζουμε το γραμματόσημο…

Η δασκάλα τους , τους είχε δώσει την διεύθυνση της για να της γράψουνε ένα γράμμα και να της το στείλουν οι ίδιοι , αφού πρώτα ένα φάκελο και το πάνε και στο….Ταχυδρομείο!!

                      Εικόνα

 

 http://teachingtherapy.com/2013/07/21/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%85%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CE%BF/

Ο μικρός είχε ενθουσιαστεί από την όλη ιδέα , και κυρίως ότι θα γράψει μόνος του το γράμμα στην δασκάλα του!!

Πήραμε φακέλους  και οι δικές μου αναμνήσεις γύρισαν πίσω 10 χρόνια περίπου….τότε που μου έστελναν αυτούς τους φακέλους με το μπλε συριτάκι γύρω από τον φάκελο που μύριζε Ελλάδα!

Με γύρισε πίσω στην μυρωδιά του Φακέλου , ενός φακέλου που ξεχείλιζε από τις σελίδες που είχε μέσα…..Φίλοι , Οικογένεια!

Ακόμα τα έχω τα γράμματα αυτά…όλα!!

Γράμματα 10 χρόνων!!!

Πολύτιμα , γιατί τα συναισθήματα του κάθε αποστολέα για εμένα ήταν μέσα σε κάθε γράμμα ξεχωριστά!

Και τα γραπτά πάντα μένουν!

Και είναι εκεί να σου θυμίσουν αυτά που ίσως έχεις ξεχάσει!

Με την εργασία του μικρού λοιπόν δεν χάρηκε μόνο εκείνος….χάρηκα και εγώ!

Ενθουσιάστηκα που θα τον πήγαινα στο Ταχυδρομείο για να στείλει το πρώτο του Γράμμα!!!!

Όμως πρώτα έπρεπε να το γράψει!

                       

                                                                   Εικόνα

 

                                                        http://photosfrases.blogspot.gr/2013/11/wallpaper-vintage.html

Στην αρχή ήθελε να γράψει…

»Γεια σας Κυρία….Είμαι καλά…εσείς καλά??»………

Του εξήγησα όμως τι πρέπει να γράψει και τον άφησα να το γράψει μόνος του.

Και το έκανε πράγματι!

Το έγραψε!!

Αλλά βγαίνοντας από το δωμάτιο του μου έφερε 3 φακέλους!

Μου έδωσε τον πρώτο που είχε πάνω το όνομα της Δασκάλας του….και είχε δύο ακόμα….τα οποία δεν μου τα έδειξε….

Αλλά όμως …Ήξερα!!

Μου ζήτησε να μην τα δώ , ακόμα και αν φύγει για το σχολείο.

Τήρησα την υπόσχεση μου αν και κόντεψα να φάω τα νύχια μου!!

Την επόμενη μέρα πήγαμε…του έδωσα το γράμμα για την δασκάλα και εκείνος κρατούσε σφιχτά τα άλλα δυο…..

Όταν επέστρεψε σε εμένα που καθόμουν και του ζήτησα αν θα μου έλεγε που τα έστειλα τα άλλα δυο…και πάλι δεν μου έλεγε.

Το μόνο που με ρωτούσε ήταν…»μαμα…πότε θα φτάσουν σε αυτόν που τα έστειλα…??»…..

΄Ηξερα όμως σε ποιον θα τα είχε στείλει…και με συγκινούσε όλο αυτό που ήθελε να εκφράσει κάτι….Και απλά η αγωνία μου όλο και μεγάλωνε!

Και την επόμενη μέρα ξύπνησα με την αγωνία να δώ αν ήρθε το γράμμα….Αν θα παραλάβω τελικά κάτι…Αν αυτός ο φάκελος με το μπλε σκούρο συριτάκι θα ερχόταν στην πόρτα μου…Είχα την ίδια αγωνία που είχα και τότε στο Λονδίνο περιμένοντας κάθε πρωί αυτό το γράμμα από Ελλάδα!

 

Όμως εκείνη την ημέρα δεν ήρθε τίποτα….

Τη επόμενη μέρα και αφού τον είχα πάει στο σχολείο γυρίζω να ετοιμστώ για δουλειά.

Βγαίνοντας λοιπόν μετά από καμιάώρα….το είδα!

Ο φάκελος που περίμενα….το γράμμα που ήθελα να δω τι έγραφε για εμένα…Και ξαφνικά έμεινα ακίνητη!

Αν ήταν κάτι που θα με στεναχωρούσε??

Αν ήταν κάτι σαν παράπονο από εκείνον?

Αν μου έγραφε κάτι που το γνώριζα αλλά δεν ήθελα να το παραδεχτώ γιατί δεν μου άρεσε?

Δευτερόλεπτα όλες αυτές οι σκέψεις αλλά όμως με κράτησαν ακίνητη για να μεγαλώσει η αγωνία μου ακόμα πιο πολύ.

Το πήρα στα χέρια μου και η αίσθηση του φακέλου με γέμισαν τόσες αναμνήσεις.

Γλυκές αναμνήσεις που ήταν η μόνη μου συντροφιά , όταν το βράδυ πριν κοιμηθώ ήταν η αγαπημένη μου συνήθεια.

Και να τώρα που έλαβα από το μοναδικό πλάσμα που είναι ολο δικό μου…κομμάτι μου.

Ένα γράμμα από εκείνον σε εμένα…και το μόνο που με κυρίευσε ήταν μήπως αυτό που προμηνήσει κάτι για το μέλλον….

Να φύγει και εκείνος μακριά όπως έκανα και εγώ….

Και τότε το άκουσα αυτό το κρακ που ακούω κάθε φορά που με φοβίζει κάτι για εκείνους.

Όμως τελικά άνοιξα το γράμμα αχόρταγα αλλά τόσο προσεκτικά για να μην σκίσω τίποτα από το πρώτο του αυτό γράμμα…..

Το άνοιγα σαν να άνοιγα κάτι το τόσο πολύτιμο….

Μα ήταν όμως!!

Το άνοιξα και ήταν μόνο δύο γραμμές…, δυο γραμμές που ο γραφικός τους χαρακτήρας δεν ξεχνιέται…

Γραφικός χαρακτήρας που θα αναγνώριζα ανάμεσα σε δεκάδες άλλους!

Τρέμουλο στα χέρια , γρήγορη αναπνοή , σκίρτημα , και συγκίνηση σκεφτόμενη εκείνον την ώρα που το έγραφε….για εμένα και τον για τον πατέρα του το άλλο!!!!

Γιατί και τα δυο γράμματα ήρθαν μαζί.Τα έστειλε και στους δυο μας  , ξεχωριστά  , αλλά τα έστειλε μαζί…

.Όπως μας έχει μέσα του!

Και δεν το άφησα από τα χέρια μου όλη την μέρα….

Δούλευα μέχρι το μεσημέρι αλλά αυτό το κρατούσα στα χέρια μου….Η δύναμη  που είχε αυτό το γράμμα πάνω μου….

Απίστευτη!

Μοναδική!

Λυτρωτική….

Και ‘ήξερα ότι και ο άλλος φάκελος που ήταν για τον μπαμπά θα ήταν ο ίδιος….

Δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικός γιατί και εγώ και ο μπαμπάς του είμαστε ένα!

Λόγια λίγα , αλλά όχι ανούσια ,με νόημα , λίγα και καλά που έλεγαν και παλιά!

«Μαμά , σε αγαπώ πολύ πολύ και θέλω πάντα να είσαι δίπλα μου»…….

Γυρνώντας από το σχολείο το μόνο που του είπα ήταν αυτό που είχα στο μυαλό μου να του πω όταν τον έβλεπα…και το επαναλάμβανα όλο το πρωί…λες και θα το ξεχνούσα , λες και δεν ήταν έτσι ούτως η άλλως!

Μόλις τον είδα του είπα…»πάντα θα είμαι δίπλα σου…πάντα θα είμαι εδώ…..»

Πολλές φορές λοιπόν το να γράφεις κάτι σου είναι πιο εύκολο για να το πεις στον άλλον….και αυτό το έχω καιεγώ….το γράφω για να το εκφράσω…Και το νιώθουμε πάντα…το νιώθουμε ότι αγαπάμε κάποιον αλλά είναι ωραίο να το γράψεις σε ένα μικρό χαρτάκι….να το βάλεις σε ένα φάκελο…αυτό!..με το μπλε συριτάκι που θυμίζει Ελλάδα , και να το στείλεις….Έτσι για να το θυμηθούμε και εμείς αλλά κυρίως για να το έχει τυπωμένο και ο παραλήπτης…

Όχι μόνο στο χαρτί…Αλλά κυρίως στην καρδιά του!!

                                                                       Εικόνα

 

                                                             http://www.123rf.com/clipart-vector/joy.html

Καλή Βδομάδα σε όλους!

Μια βδομάδα γεμάτη!!!

Αφροδίτη……..

 

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to ¨Ενα πολύτιμο Γράμμα!

  1. Ο/Η martha λέει:

    ουφ.. δεν μπορώ.. συγκινούμαι τόσο πολύ όταν διαβάζω τέτοιες αναρτήσεις!
    Να τον χαίρεσαι κοπέλα μου! Είναι τόσο τρυφερό αυτό που έκανε!

    • Ο/Η afroditi22 λέει:

      Σε ευχαριστω πολυ!
      Τα ιδια τα παιδια σαν οντοτητες ειναι απο μονα τους συγκινητικα…..Ολα τα παιδια να ειναι καλα..Αυτο ευχομαι παντα!!
      Απλα να εχουν διπλα τους και εκεινους που αξιζουν να ειναι κοντα τους!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s