Ο Εγωισμός μιας Μαμάς!


Τελείωσε και αυτός ο Μήνας.

Και είχε τόσα πολλά.

Γενέθλια , Γιορτές παιχνίδι ετοιμασίες για το Καλοκαίρι που δεν λέει να έρθει!
Όμως είχε και άλλες εκπλήξεις που μας έκανα να συνειδητοποιήσουμε πόσο γρήγορα περνάει η ζωή.

Πριν λίγο καιρό ήρθε ένας φάκελος στο όνομα του Βαγγελίνου.
Ήξερα από πού ήταν και δεν τον άνοιξα!

Τον φώναξα λοιπόν και του είπα ότι αυτός ο φάκελος ήταν δικός του.
Άνοιξε διάπλατα τα μάτια του και ανοίγοντας τον φάκελο , έπεσε από μέσα μια μικρογραφία ενός σχολείου!
Με ρώτησε τι ήταν αυτό και μόλις του είπα ότι αυτό ήταν για να πάει σχολείο , ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που άρχιζε να φωνάζει….
«Γιούπι…..!!!!!!Θα πάω σχολείο!!!»……

Εικόνα

http://kidsfun.gr/goneis-gia-to-paidi-mou/prwti-mera-sto-sxoleio/

Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε και επίσημα πλέον ότι μεγαλώνει!!
Και εγώ το ίδιο….Μεγάλωσε!!

Από εκείνη την στιγμή και μετά , άρχισε να το δείχνει σε όλους τις υπόλοιπες μέρες την μικρογραφία του σχολείου του και να λέει με φωνές ότι θα πάει σχολείο και εκείνος!!
Και πόσο μου άρεσε που έβλεπα αυτόν τον ενθουσιασμό του ότι μεγαλώνει!!

Ο Βαγγελίνος δεν πήγε καθόλου Παιδικό Σταθμό , γιατί από δική μου επιλογή έμεινα σπίτι για να είμαι δίπλα και στους δυο εκείνη την περίοδο.
Και δεν το μετάνιωσα καθόλου αυτό.Γιατί και έκανα αυτό που ήθελα , να τους χορτάσω και τους δύο και να είμαι και στον Κωνσταντίνο δίπλα καθώς άρχιζε εκείνος τότε την δική του σχολική ένταξη!

Ήμουν δίπλα τους και το έζησα και μου άρεσε!
Και λόγω αυτού , ο μικρός δεν έχει φύγει ποτέ από δίπλα μου.
Πάντα μαζί λοιπόν!
Οπότε ο αποχωρισμός του ένα από τον άλλον , ξέρω ότι θα είναι λίγο δύσκολος!
Καταρχήν , είναι τόσο χαρούμενος από την μια που θα κάνει κάτι και εκείνος , όπως λέει .
Από την άλλη ‘όμως νιώθει ότι πια οι ώρες που θα είμαστε μαζί θα λιγοστεύουν.
Θα γίνει ο αποχωρισμός του από εμένα και εμένα από εκείνον!
Και το δουλεύουμε τόσο καλά εδώ και καιρό αυτό.

Όταν λάβαμε το φάκελο με το χαρτί για την ένταξη του στο σχολείο , την μια στιγμή ήταν τόσο χαρούμενος και ενθουσιασμένος και μετά αφού αυτό πέρασε , κατάλαβε ότι σε αυτό υπάρχουν και τα αρνητικά….Αποχωρισμός από την μαμά!!
Στα μάτια του φαίνεται τεράστιο , τρομακτικό.
Και έτσι είναι.
Από την στιγμή της γέννησης του είναι μαζί μου σε όλα!
Έχουμε μάθει τόσο καλά ο ένας τον άλλον που ξέρουμε ανά πάσα στιγμή πως αισθάνεται ο καθένας .

Πόσο όμορφο είναι αυτό?
Είναι…

Και επειδή τον ξέρω τόσο καλά , ξέρω ότι δεν του αρέσει που θα είναι εκεί και εγώ αλλού.
Παρόλα αυτά το επεξεργαζόμαστε καιρό τώρα.
Έχουμε πει τα θετικά του να πάει κάποιος στο σχολείο.Πόσα θα μάθει εκεί…Πόσους φίλους θα κάνει….Και πόσο ενθουσιασμένη είμαι που μεγαλώνεις και πλέον έφτασε η στιγμή που θα πάει και σχολείο!

Λόγια πολλά ενθαρρυντικά , ενθουσιώδη και εκεί που έβλεπες μάτια υγρά , βλέπεις και το χαμόγελο να σκάει!
Και το ύφος να ονειροπολεί σε όλα αυτά που άκουσε.
Και ενθουσιάστηκε και εκείνος!
Και με αγκάλιασε τόσο σφιχτα…»Μανούλα μου εσύ»…..
Κάθε φορά που αισθάνεται σιγουριά , ασφάλεια μου το λέει…Κάτι σαν ευχαριστώ…

Και το θέμα είναι αυτό.Το αίσθημα της ασφάλειας που νιώθει.
Θέλει να πάει σχολείο..Το θέλει πολύ

Εικόνα

http://gr.dreamstime.com/%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BA-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CF%8E%CE%BD–%CE%B9%CE%B1-%CF%81%CF%8C%CE%BC%CF%89-image17849994

 

.
Έχει κάνει σχέδια από τι τσάντα θα πάρει , τι παγουράκι , τι πετσετούλα.
Θέλει να πάρει μαρκαδόρους , μπλοκ ζωγραφικής , τετράδια , μολύβια , γόμες και η λίστα δεν τελειώνει ποτέ!
Και εκεί που μιλάει ασταμάτητα , ενθουσιάζεται…..σταματάει ξαφνικά.
Και ξέρω ότι θα έρθει η ερώτηση που μου κάνει πάντα,,,,,,
«Μαμά…θα μου πάρεις ένα κινητό να το έχω μαζί μου στο σχολείο??»…..

Δεν τον ρωτάω πια γιατί το θέλει….ξέρω.Το ήξερα Πο την πρώτη φορά που μου το είχε ρωτήσει…
Θέλει την επαφή , θέλει να ξέρει ότι εγώ θα είμαι εκεί.Την πρώτη φορά που μου το είχε πει , παρόλο που ήξερα την απάντηση , τον ρώτησα και …..
«Το θέλω μαζί μου για να σε παίρνω και να σου λέω ότι κλαίω….»

Πηγαίνοντας το παρακάτω , με την δική μου καρδιά σφιγμένη και έτοιμη να του πω…»ναι αγόρι μου , θα στο πάρω»!!!!! , του είπα ότι το ξέρω ότι ίσως λίγο στεναχωρηθεί που δεν θα είμαστε μαζί….Αλλά αυτό θα είναι για λίγο….Γιατί αμέσως θα κάνει τόσους φίλους , θα τους πει τα παραμύθια και τα τραγούδια που ξέρει , θα μάθει και άλλα , θα μάθει τόσα πολλά….Θα γίνει ακόμα πιο έξυπνος,
Και εγώ θα είμαι εκεί στο τέλος της ημέρας για να τον πάρω…Για να του δώσω αγκαλιές , και να με κάνει κάθε μέρα χαρούμενη που μαθαίνει τόσα πράγματα!!!!

Και έτσι περάσαμε στο άλλο στάδιο…Αυτό της απέραντης χαράς και ανυπομονησίας που θα πάει σχολείο!!!!!
Και εγώ μαζί του πέρασα ακριβώς τα ίδια….

Ενθουσιασμό που θα πάει και εκείνος σχολείο , Χαρά , και μια θλίψη στην ιδέα ενός τόσο ήσυχου σπιτιού πλέον!
Και τελικά συνειδητοποιώ ότι και για εμένα αυτός ο αποχωρισμός θα είναι δύσκολος….και θα χρειαστώ και εγώ τον χρόνο μου να προσπαρμοστώ….Και να συνηθίσω στο να είμαι μόνη μου.,που ουισαστηκα δεν θα ειμαι μονη μου θα δουλευω….

Και ναι , αυτό είναι κάτι που πρέπει να γίνει , και θα γίνει έτσι όπως πρέπει!
Αυτό το καλοκαίρι θα είναι γεμάτο αλλαγές για εμάς , για άλλους.
Θα είναι γεμάτο από συναισθήματα.

θα είμαστε δυνατοί!

Και όταν φαίνομαι εγώ δυνατή , παίρνουν και εκείνα λίγο από αυτήν την δύναμη.
Όταν είμαστε στεναχωρημένοι οι γονείς , το νιώθουν και τα παιδιά , με έναν μαγικό τρόπο , ανεξήγητο!
Ίσως ο Βαγγελινος να ένιωσε την δική μου την στεναχώρια…την στεναχώρια μιας μαμάς που θα γυρίσει σε ένα τόσο ήσυχο σπίτι μετά την πρώτη μέρα στο σχολείο…Και στεναχωρήθηκε.

Και ένιωσε την δική μου θλίψη , και ίσως και την δική μου απραξία!
Και με το που το συνειδητοποίησα τι γίνεται , μεμιάς το άλλαξα….

Μετέτρεψα όλα τα συναισθήματα , τα εγωιστικά μου συναισθήματα σε ενθουσιασμό για το αυτήν την δική του αλλαγή!
Και όντως , βάζοντας τα δικά μου εγωιστικά συναισθήματα στην άκρη , ένιωσα την δική του χαρά….

Μεγαλώνει και χαίρεται…θέλει να ελευθερωθεί και εκείνος , χωρίς να σκέφτεται ότι εγώ είμαι πίσω μόνη….
Όταν πια του είπα ότι εγώ θα είμαι σπίτι και θα δουλεύω μέχρι να έρθει η ώρα να πάω να τον πάρω από το σχολείο , και πόσο χαρούμενη είμαι τελικά που θα κάνει τόσα πράγματα και εκείνος…σταμάτησε και η κουβέντα για το κινητό!

Αισθάνθηκε την ασφάλεια που του στερούσα εγώ , λόγω της δικής μου ανασφάλειας!
Και όλα πήραν τον δρόμο τους….Είμαστε όλοι τόσο ενθουσιασμένοι και ανυπομονούμε να αρχίσει το σχολικό έτος!

Αυτό ήταν λοιπόν μικρό μου Πριγκηπάκι….Μεγαλώνεις!
Μεγαλώνεις και συνεχίζεις να μου μαθαίνεις!
Μου μαθαίνεται και οι δυο!

Καλό Μήνα….περμενοντας το Καλοκαίρι που δεν θέλει να έρθει!

…………..Αφροδίτη………

 

Advertisements

About afroditi22

Μαμά...full time....!!!!!
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s